224 N° 128. Van de Graaef aan zijn zwager Verschuir dd. 31 October 1824. 



pligt gemaakt zijn vertrek tot het aanstaande jaar uit te stellen , en hij 

 heeft zich door deze opoffering nieuwe regten op de goedkeuring des Konings 

 en de dankbaarheid der natie verworven. Of men hem die terstond toekennen 

 zal , betwijfel ik zeer , maar ongetwijfeld zullen die hem niet betwist worden , 

 zoodra de oogen van het algemeen in Nederland geopend zullen zijn. 



Onze financiën zijn in eenen embarrassanten staat, die verergerd is door 

 de lage prijzen der producten. De heer Müntinghe , wiens fmancieele en mer- 

 cantiele kundigheden men nu (zoo als men mag hopen) ook in Nederland zal 

 kunnen appreciëren, behoort tot die partij, die blindelings beweert, dat de 

 staat der Indische financiën ten achteren is en dat de schuld, die op dien 

 Staat drukt, een wezenlijk tekort oplevert, en toch is het tegendeel de 

 waarheid , maar eene waarheid , die niet dadelijk en gemakkelijk te demon- 

 streeren is. Het is te hopen, dat deze kwestie weldra eene nationale kwestie 

 moge worden en dat men daarover niet langer in het duistere der ministerieele 

 kabinetten, maar openlijk en voor den regterstoel der publieke opinie zal 

 redetwisten. Indien ik fortuin genoeg had, of indien ik gevoeglijk Indië op 

 dit oogenblik verlaten kon , zoude ik alles aanwenden om dat tijdstip te ver- 

 haasten, maar nu kan en mag ik daaraan niet denken. 



Mijne situatie is ver van aangenaam te zijn en mijne collega's zijn geluk- 

 kiger dan ik hopen kan te worden, zoo lang ik genoodzaakt word aan de 

 behandeling van onderscheidene moeijelijke zaken deel te hebben, welke 

 eigentlijk van mijne betrekking als raad van Indië , zoo als die betrekking 

 thans wettig of onwettig bestaat ' ) , vreemd zijn. Het vertrouwen , hetwelk ik 

 bij voortduring van den Gouverneur-Generaal geniet, is voor mij hoegenaamd 

 geene schadeloosstelling, omdat ik geen genoegzaam vertrouwen in de gunst 

 van groote personnages stel en omdat mij daardoor slechts eene soort van 

 verantwoordelijkheid wordt opgelegd , waarmede ik eigentlijk niets te doen 

 heb. Indien de Gouverneur-Generaal vertrokken ware , zoude ik omtrent de 

 partij, die ik te kiezen had, niet lang in twijfel hebben gestaan en mij in 

 de limieten van mijnen post teruggetrokken hebben, hoezeer zijn opvolger 2 ) 

 reeds mij vele ondubbelzinnige blijken van vriendschap en vertrouwen had 

 gegeven; nu is het echter onmogelijk. 



Hetgeen de heer Falck u gezegd heeft van mijne positie, is mij evenmin 

 onbekend gebleven als hem ; maar hetgeen Z. E. meent , dat mij tevreden zoude 

 moeten stellen, is juist hetgeen mij ontevreden maakt. Ik houd er niet van, 

 dat men de menschen vriendelijk behandelt, en onderscheidt, en aanhaalt, 

 alleen daarom, omdat men ze noodig heeft; want daartegen staat over, dat 



l ) „Wettig of onwettig", omdat de bevestiging van de benoeming maar steeds was uitgebleven! 

 verg. bl. 191 en 211. 



' 2 ) Bedoeld wordt generaal De Kock. 



