226 N° 130. Van J. D. van Schelle dd. 20 September 1824. 



gesteld. Zijne Excellentie zal gaarne vernemen, of UHEdGr. daarop ook 

 bedenkingen heeft. l ) 



N° 130. Van J. D. van Schelle. — Makasser , 20 September 1824 2 ). Eindelijk 

 hebben de Bonieren de stoutheid gehad ons aan te vallen en dat met een 

 geweld en kracht, dat men duidelijk bespeuren kan, dat de koningin en het 

 volk gelijkelijk dien oorlog hebben begeerd. Aroe Tjiema, oom der koningin, 

 commandeert met nog andere prinsen, den aanval op het district van Maros; 

 ik heb alles officieel aan ZExc. geschreven , 't welk UHEdGr. zult lezen ; 

 ik zwijg dus van de zaak 3 ). De koning der Makassaren , die gisteren avond bij 

 mij was, toont zich wel bereid om hulp te verleenen, doch alles verschrikkelijk 

 langzaam ; eerst gister avond heeft hij 300 man laten marcheren, en morgen ochtend 

 zullen deze door eenige prinsen en eene grootere magt gevolgd worden. Tot 

 nu lacht de koning van Sidenring, als men hem zegt de Bonieren ons zullen 

 aanvallen 4 ). Mijne magt is inderdaad gering; nu ik Maros en Boeloekomba en 

 Bontain heb moeten versterken, heb ik alleen de 100 aangekomen Europeanen 5 ) 

 en 100 Inlanders met eenige artillerie in het fort Rotterdam ; ik- kan dus geene 

 hulp meer verleenen, en ben de speelbal van de vorsten, zoodra zij 

 eenmaal beginnen te begrijpen , dat ik zonder hen niets kan doen ; hunne hulp 

 is goed , als wij de hoofdrol spelen. Om de Makassaren in beweging te krijgen , 

 moet ik hen van alles voorzien en ook aan dezen kant ben ik arm; gebrek 

 aan rijst zal zich spoedig doen gevoelen; ik zal de hulptroepen moeten 

 voeden , want anders verloopen zij ; — en zij zijn thans mijn eenige steun , daar 

 ik de garnizoenen vooral tot behoud der posten moet bezigen, en deze reeds 

 in gevaar van geattakeerd te worden zijn. — UHEdG. ziet de noodzakelijk- 

 heid van dadelijke hulp van Java zeker met mij in, en daarop reken ik; ook 

 heb ik in mijn gesprek met den koning van Goa, hem mijn vertrouwen doen 



1 ) Destijds was de Grouv.-G-en. nog op reis; de heer Van der Capellen toch is in den 

 aanvang der maand October van de Molukscke-Celebesche reis te Batavia teruggekomen; eerst 

 de Bataviasche Courant van 25 September 1824 bevatte het breed relaas over onze mislukte 

 pogingen om Soepa tot rede te brengen. Verg. § 53. Schneither maakte ook de Moluksche 

 reis mede. 



2 ) De luitenant-kolonel Van Schelli;, gouverneur van Makasser, kende Van de Graaff reeds 

 uit Alkmaar: zie bl. 8 en 20. Hij was gehuwd met eene dochter van den luitenant-generaal 

 Anthing; zijn kleinzoon werd aan de ongelukkig afgeloopen -F/ores-expeditie als mijningenieur 

 toegevoegd, om er tin te ontdekken. De brief is geadresseerd naar Soerabaja, waar Van de 

 Gtraaff met den Landvoogd op de terugreis naar Batavia kon zijn. 



3 ) Bedoeld wordt de brief dd. 19, dien men aantreft bij Van Staden ten Brink op bl. 281. 

 *) De vorst van Sidenring is steeds onze bondgenoot gebleven. 



6 ) In zijn Journaal, bl. 396, teekende de heer Van der Cappellen onder Makasser 12 September 

 1824 aan: „Mijn vertrek is nu bepaald op morgen. Zeer gelukkig is hedeu, aan boord van een 

 partikulier schip van Batavia hier aangekomen een detachement van 100 man infanterie, alle 

 Europeanen. In dit oogenblik geeft de komst van dit detachement eene groote gerustheid en 

 maakt den besten indruk." 



