N° 134. Van Mr. J. H. Tobias dd. 22 Juni 1825. 235 



zulks hier niet gevaarlijk is. Van Schelle blijft zeer erg sukkelen; naar 

 mijn inzien gaat hij niet vooruit; zoo het in 14 dagen niet verandert, moet 

 hij volstrekt weg, dit zal dan lastig zijn voor den nieuwen gouverneur B . . . , ] ) 

 want ik vind mij bezwaard langer te blijven dan eenige dagen na den 

 afloop der expeditie. 



Bovendien kunnen wij niets uitvoeren; wij hebben geene ambtenaren en 

 geene marine; ik weet niet hoe men er toe gekomen is om te denken, dat 

 een brik en een boot genoeg zijn voor het uitgestrekte Celebes , waar men den 

 boel aanvankelijk moet in orde brengen; Bima zwoegt onder de roovers 

 en onder de belofte van den Gr. Gr. om reeds het vorig jaar een vaartuig te 

 zenden, blijft zij wanhopend zwoegen; de Boegineezen moeten gebloqueerd 

 worden om den invoer van zout te beletten ; te Boneratte moet gehandeld 

 worden; dan Mandhar, Paré-Paré enz. enz. enz. en men beslist op 

 Batavia, dat een brik en een boot voldoende zijn. Ik heb er vrede mede, doch 

 beken openhartig, dat ik dom genoeg ben het niet te vatten. Zoo het Gouv* 

 niet goed vindt voor de eerste jaren hier vier oorlogsvaartuigen te laten en 

 ten minste 10 ordentelijke ambtenaren te zenden , dan zie ik geen kans om 

 iets gedaan te krijgen. 



Voor dat deze opkomen , zal echter Bischoff nog wel eens zijn hoofd 

 schudden , en ik zal dat tijdstip niet geduldig afwachten. Niets dan verdriet 

 en onrust kennende, hijg ik naar rust, en was het niet om Soepa , ik ware 

 reeds op Java 2 ). UHEdGr. kan zich niet verbeelden, welk een nadeeligen invloed 

 het gedrag van Van Wardenburg heeft gehad ; wie toch had niet het regt om 

 mij algemeen gedisgracieerd aan te zien , daar ik zoodanig werd verklaard 

 door iemand, die maanden lang met den G-. Gr. op één schip was geweest, 

 en die het regt had om zoo te spreken, na de vertrouwelijke gesprekken met 

 Z. E. (volgens eigen zeggen) gehouden. Ik beklaag den braven G-ouv. Van der 

 Capellen, dat hij in staat was om wegens het verdriet van teleurstelling, 

 de eer en het geluk te willen verstoren van ambtenaren, die in ijver, 

 getrouwheid en personeele verkleefdheid wel kunnen evenaard, maar niet 



overtroffen worden, en die vergeef dit lastig gebabbel, onwillekeurig 



stort mijn hart zich uit als ik nadenk, dat ik zoo genoegelijk droomde en 

 zoo akelig moest ontwaken ! ! ! ! Ik ben dan maar volstrekt geen diplomaat ; 

 nu God weet het, de paterna rura zijn mijne eenigste wenschen! 3 ) 



22 Junij. De deze morgen van Maros vernomen geruchten zijn weer oorlog- 

 zuchtig; doch mijn geloof is zwak. Morgen zal, denk ik, de Clementine, die 



') Gouverneur werd kolonel Bischoff, die den 30™ Juli 1825 het gezag overnam van den 

 eervol ontslagen luitenant-kolonel Van Schelle. 



2 ) Den 27 6n Juni 1825 werd Soepa ingenomen; den 29 m kwam commissaris Tobias aldaar, die 

 er verder de zaken met den onderworpen vorst regelde: zie Van Rijneveld, bl. 285—304. 



3 ) Paterna rura d. w. z. vaderlandsche grond. Over Van Wardenburg, zie § 52 sub b. 



