N° 142. Van de G-raaff aan G-ouv.-Gen. Van der Capellen dd. 3 Febr. 1825. 243 



ropij 11 penn. 8 gr. , van de Arcotsche ropij 11 penn. 9 gr. , van de Madrasche 

 ropij 11 penn. 19 gram; in één woord, van alle deze genoemde, en andere 

 op de nevens liggende tabel vermelde muntsoorten, beter, dan liet allooij van 

 de Javasche ropij, hetwelk slechts 10 penningen is, indien de tegenwoordige 

 bepaling blijft stand houden '). 



En mag men dan niet vragen : Waarom moet de Javasche ropij , de nieuwe 

 standpenning van Nederlandsch-Indië , slechter of minder en zoo veel minder 

 in allooij zijn, dan alle andere muntspeciën van naburige volkeren, of met 

 welke deze standpenning in aanraking kan of moet komen? En zal clan het 

 antwoord Uwer Excellenties regering waardig zijn: Omdat het eenmaal 

 dusdanig, ten gevolge eener toevalligheid of bij gebrek van doorzigt der 

 fmancieele ambtenaren, die het Muntwezen niet grondig verstonden, bepaald 

 is geworden? Of omdat de voormalige Hollandsche 0. I. Compagnie, die in 

 de dagen van haren luister, de Javasche ropij van een gehalte van 11 pen- 

 ningen geslagen had, door eene dwaze en verblinde staatkunde misleid, die 

 munt, willens en wetens, gedegradeerd heeft? En zal zoodanige oplossing, 

 het gevaar verhoeden , waardoor de nieuwe standpenning van zoodanige lage 

 gehalte, zal zijn blootgesteld, om vernederd te worden en minder vertrouwen 

 aan het algemeen in te boezemen? 



Als lid der Commissie heb ik een groot aandeel gehad aan de voorstellen , 

 welke van het aanwezen der tegenwoordige bepaling, van het gehalte van de 

 nieuwe ropij, oorzaak zijn 2 ); en ik gevoel daarom dubbel de verpligting ! om 

 zoo lang het nog tijd is , niets te verzuimen , hetgeen strekken kan om het 

 kwaad, hetwelk ik meen te voorzien, en waarvan ik een der medewerkers 

 ben , te voorkomen , hoe krenkend dit ook voor mijne eigenliefde moge zijn. 



Indien Uwe Excellentie, bij nadere overweging, het onnoodig oordeelt, 

 om het thans bepaalde gehalte , van de heele en halve ropij te veranderen , zal 



!) Met de tegenwoordige bepaling bedoelt de briefschrijver, blijkens eenige regels verder, het 

 gehalte van 224|- azen zilver, niettegenstaande de nieuwe Javasche ropij , overeenkomstig de 

 destijds bestaande muntverordening , gesteld bleef op 24 stuivers Nederlandsch , dat neerkwam 

 op 268i azen gewicht en 240 azen zilver. Die 240 wilde Van de G-raaff (n. f. terecht); kooplieden 

 te Batavia hadden echter voorgeslagen 200; een ander lid der Commissie, gelijk ik op 

 bladzijde 241, noot 3 te kennen gaf, 228 T J , ; en eindelijk was reeds naar Calcutta ge- 

 schreven 224^. Uit het vervolg van den brief blijkt, dat Van de G-raaff zich oorspronkelijk 

 met die 224J had vereenigd, of althans daarin had berust, omdat dit gehalte, buiten de Com- 

 missie om, nu eenmaal aan de Munt te Calcutta was opgegeven; immers de Commissie had in 

 hare voorstellen van Januari erkend, dat het gehalte eigentlijk 240 behoorde te zijn. Zie Bijdr. 

 E bl. 64; het commissielid De Vogel had er zelfs met aandrang op gestaan, in eene belangrijke 

 nota dd. 7 Januari 1825 , welke in de v. d. Gr.-verz. voorhanden is. Nu echter zag ook Van de 

 Graaff de hoogst nadeelige gevolgen zijner toegevendheid in: vandaar zijn dringend beroep 

 om, terwijl het nog tijd scheen, het rechte -pad in te slaan. De brief vereert daarom den schrijver 

 in hooge mate. — Zie nader mijne breedvoerige toelichting over den belangwekkenden 

 strijd in § 58. 



2 ) Zóó groot, dat hij de steller van het rapport was geweest. 



