256 N° 156. Van G. F. Meijlan dd. 11 Mei 1825. 



strekken om het ware doel nog verder te verwijderen. De heer M. ') heeft 

 kennis en kunde genoeg , maar hij heeft veel van zijn invloed op de Inland- 

 sche grooten verloren , zeker niet door zijne schuld , maar door den zamenloop 

 van omstandigheden. De Inlandsche grooten, en bijzonder de Bijksbestierders, 

 die de voorname raderen zijn , door welke gewerkt moet worden , zijn in 

 onzekerheid en bevinden zich zonder steun, en ofschoon de uitdrukking 

 misschien gewaagd is , durf ik er bijvoegen niet geheel zonder geest van 



onvergenoegdheid. D 2 ), die duizelig van ingebeelde grootheid is, schijnt 



over niets bekommerd te zijn ; evenwel zou ik hem niet te veel vertrouwen. 



Deze denkbeelden, die met zeer vele groote en kleine omstandigheden 

 te zamen hangen, ben ik bezig in eene nota te ontwikkelen en ik wenschte 

 gaarne , dat het besluit der Regering zoo lang kon blijven uitgesteld. Dit is 

 stellig mijne gedachten , dat indien het Gouvernement van den tegenwoordigen 

 stand van zaken gebruik wil maken om iets ten goede in der Vorsten landen 

 te veranderen , hetzelve beginnen moet met iemand te benoemen , die deszelfs 

 volle vertrouwen bezit, en rang en naam heeft, hoog genoeg, om bij de 

 Inlandsche grooten het vertrouwen in te boezemen, dat hij het ware orgaan is 

 van Grootvader , den Gouv.-Gen. , hetzij onder den titel van Commissaris over i 

 der Vorsten landen , of welken anderen men zal goed vinden ; en deze moet van 

 Batavia, regtstreeks met de Bijksbestierders corresponderen, evenwel door het j 

 intermediair van de residenten om te doen blijken , dat zij in het vertrouwen \ 

 van den Commissaris staan. Dat is meer noodzakelijk dan men oppervlakkig 

 zou denken, na de zaak van den heer Van Pkehn 3 ), de afkeuring van de 

 verhuurde landen onder den heer Nahuijs en eindelijk het vertrek van den 

 heer Sevenhoven , met groote toezeggingen en beloften , waarop tot hiertoe 

 niets is gevolgd. 



De zaak van de vreemde padiesnijders 4 ) , is voor mij een zeer vreenid 

 verschijnsel. Nimmer heb ik daarvan gehoord , zoo lang ik in Indië ben , en ik 

 ben zeker , dat bij geene eene bepaling het heffen van een regt van de vreemde 

 padiesnijders aan de Landheeren is toegestaan. Ik wenschte wel , dat de heer 

 Van Angelbeek kon laten nagaan, sedert wanneer en hoe het heffen van 

 dit regt is ingevoerd , doch voornamelijk of dit strookt met de gewoonten 

 en herkomsten van de ingezetenen, dan wel of het een inkruipsel is, dat 

 hen door de Landheeren opgedrongen is. Ik denk, dat de regent van Buiten- 



') Bedoeld zal wel zijn resident Mac G-illavry van Solo. 



2 ) De Inlandsche grootheid, die bedoeld wordt, kan ik niet vermelden, wijl hier van don 

 brief een stukje af is. Het is wel mogelijk er Dipanegara heeft gestaan; achter de D leest men 

 nog 'n e of 'n i. 



3 ) Zie bl. 114 en ook Van Lawick's oordeel over deze vervolging op bl. 385 Dipa- 

 negara ; ov. 99. 



4 ) Op de particuliere landen in het Buitenzorgsche. ; zie N° 155. 



