N° 160. Van J. Verschutr dd. 9 Februari 1825. 259 



doen hebt om tot het oppergezag te geraken, even als zoo vele anderen, die 

 verdiend of onverdiend met eer en gezag overladen, van de snel beklommen 

 hoogte niet dan duizelend neder zien kunnen , ook uwe in de laagte gelaten 

 vrienden niet meer herkendet, waarlijk zoo hadt gij het er naar gemaakt; 

 maar hoezeer gij den schijn tegen u hebt, vleije ik mij echter eene betere 

 kennis van uw karakter te hebben verkregen, die mij niet veroorlooft, uw 

 hoofd voor zoo zwak, en uw hart voor zoo ledig te houden. 



Ik schrijf dus ten vierden male met het zelfde vertrouwen op uwe wel- 

 willendheid, aan u, om u nogmaals de belangen mijns broeders aan te 

 bevelen. Lanoij is ontslagen ; die post is dus open gevallen , en ik mag twijfelen 

 of er onder de concurrenten velen zijn , die billijker aanspraak op denzelven als 

 eene belooning voor hunnen moeijelijken dienst maken mogen dan hij. Ook 

 kan een zes en twintig jarige dienst, waarin campagnes als die van Spanje 

 en Rusland voorkomen, wel opwegen tegen de verdiensten van dezen of 

 genen kommies of klerk, die zich op den voorgrond mogt gesteld hebben, 

 door wat ijveriger zich op zijn bureau te hebben gehaast dan anderen. 



Wat hier ook van zij, ik bid u, bij de vriendschap en hoogachting, welke 

 ik u toedraag, denk aan mijnen broeder en help hem zoo gij kunt. Zoo niet, 

 meld het mij dan ten minste met een enkel woord , opdat mijn vertrouwen 

 op de menschen niet geheel verloren ga. 



N° 160. Van J. Verschuir, opzichter van de landelijke inkomsten. — Keooemen l ), 

 9 Februari 1825. De vele en waarlijk hartelijke vriendschap aan mij bewezen 

 en de belangstelling , welke ik verzekerd ben , dat UHEdGf. in mijn geluk en 

 welvaart stelt, doen mij, ofschoon schoorvoetend, dezelve nogmaals met 

 klagten omtrent den heer Vos lastig vallen, dewelke, ofschoon hij mij nu 

 en dan vriendelijke particuliere brieven schrijft, er evenwel niets van meent 

 en niet ophoudt van laster en scheldwoorden tegen mij uit te braken als mij 

 achter mijn rug een aap te noemen , en te zeggen , dat als ik brieven van 

 UHEdGr. of den heer Meijlan ontvang , dat alsdan de koelies het weten moeten. 



Gfaarne wenschte ik eens in de gelegenheid te zijn UHEdGr. te spreken, 

 dewijl ik voor mij geloof, dat de heer Vos een man is, die in het geheel 

 UHEdGestr. vriendschap of vertrouwen niet verdient en bijna zoude kunnen 

 bewijzen, dat UHEdGestr. omtrent hem geheel misleid is en dat hij veeleer 

 UHEdGestr. geheele verachting en niet het minste vertrouwen verdient. 



Ik heb den heer Vos reeds verscheiden malen, zoowel bij monde als bij 

 geschrifte , bekend gemaakt met de knevelarijen van de pagters , hetgeen 



') Bedoeld wordt niet de hoofdplaats van het gelijknamige regentschap in Bagelen, doch die 

 van het in het regentschap Batang, residentie Pekalongan , gelegen district Keboeinen. Zie over 

 den lastigen neef het P. S. van N° 158 bl. 258, en over den in dezen brief genoemden resident 

 Vos, bl. 126-127 en 156—157, zoomede Louw dl I bl. 323-328. 



