N° 163. Van de Gkaaff aan zijn zwager Vekschuik dd. 3 September 1825. 263 



controleren , te overzien , te corrigeren en steeds in overeenstemming te brengen 

 met de ware, wezenlijke, duurzame en regtvaardige belangen van de Kroon 

 en van hot moederland. Zoodanig ligchaam moet echter, zal hetzelve geen 

 nonens worden , niet , noch onmiddelijk aan Z. JV1. , noch veel minder aan eenen 

 enkelen minister onderworpen worden, maar aan eenen raad van ministers of 

 kundige staatsraden, welke Z. M. en de natie voorlichten. Dit bestaat in 

 Engeland en dit is de grondslag van de naauwe betrekkingen, welke in 

 Engeland tusschen het moederland en de Koloniën worden aangekweekt en 

 dagelijks uitgebreid, tot voordeel van beide. Deze maatregel zal nimmer eenen 

 penning aan den Staat behoeven te kosten , dewijl Indië , wel bestuurd , door 

 een klein , welgekozen , goed betaald en toereikend getal ambtenaren , ruim 

 alle de kosten zal kunnen bestrijden , beter dan nu , daar men tot nog toe de 

 eigen bezittingen van Z. M. in Indië behandeld en beschouwd schijnt te hebben 

 als pays conquis, van welke men slechts moet halen wat men kan , zoo lang 

 men in het onzekere bezit daarvan blijft. 



N° 163. Batavia, 3 September 1825. Mijne Moluksche reis is noodlottig 

 voor mij geweest, dewijl ik eensdeels buitengewone uitgaven heb gehad, die 

 ik anders vermeden zoude hebben, en ten andere, omdat mijn oudste broeder, 

 met goede oogmerken, eene remise in koffij , gedurende mijne afwezigheid, 

 heeft gedaan, waarvan hij geen verstand had, en waardoor mij nu, indien 

 de assuradeurs niet betalen , eene schade van c a f 7000 wordt toegebragt , 

 eene som, die nu in handen van mijne vrouw zoude zijn, indien dit ongeluk 

 niet gebeurd ware '). 



Bij deze ongelukken komt nu het grootste , hetwelk mij in deze omstan- 

 digheden zoude kunnen overkomen , namelijk de verpligting , waarin ik 

 geplaatst ben om naar Holland te gaan, indien de leden der Hooge Regering 

 daarin toestemmen. Ik zie met schrik tegen die époque op en verwacht in 

 Nederland niets dan ellende en allerlei onaangenaamheden in mijne publieke 

 betrekking. 



Ik verzoek u van mijne vrouw ter lezing te vragen den brief, dien ik 

 haar van Makassar geschreven heb en waarin ik haar voorstel om onzen 

 Lodewijk bij den heer Van Teutem te bestellen, te Utrecht. Op eenen 

 zoodanigen afstand als ik mij thans bevind, kan ik niet met kennis van 

 zaken handelen en moet ik de zaken aan anderen overlaten. Ik bid u, handel 

 naar uwe beste overtuiging, en wees verzekerd vooral van mijne goedkeuring- 

 en erkentelijkheid. Het eenige, dat ik verlang, is dat Lodewijk geen deugniet 

 en weetniet worde, en dat men aan zijne opvoeding zoo veel mogelijk herstelle, 

 hetgeen nog te herstellen is. 



») Verg. N° 147. 



