292 N° 190. Van de Graaff aan zijn zwager Verschuir dd. 19 Augustus 1826. 



Alkmaar gekend hebben), een man van een independent vermogen, doch 

 niet zoo onafhankelijk van karakter, en althans voor deze hoogst moeijelijke 

 momenten in geenen deele berekend '). In dezen stand van zaken, kon ik niet 

 meer doen dan de zaken helpen gaande houden en zoo veel mogelijk zorgen, 

 dat er van de zijde der Regering geene verkeerdheden werden begaan, terwijl 

 ik steeds nog de hoop voedde, dat de tijd, die inmiddels verliep, den Com- 

 missaris-Generaal omzigtiger zoude doen worden in de uitvoering van zijne 

 reformatie-plannen. Deze hoop verminderde echter van dag tot dag, naarmate 

 ik zag, dat de Commissaris-Generaal zich van lieden omringde, die, noch 

 kunde , noch ondervinding , noch braafheid bezittende , slechts , door in troebel 

 water te visschen, hunne eigen oogmerken en hun eigen voordeel trachten 

 te bevorderen. 



Op aandrang van eenige goede vrienden , en ten gevolge van een gesprek , 

 hetwelk de Commissaris-Generaal met een derzelven gehouden had 2 ), ging ik 

 eindelijk naar Buitenzorg , alwaar ik gedurende een paar uren den heer Du 

 Bus sprak, die bij deze gelegenheid steeds beleefd en vriendelijk bleef, doch 

 mij niettemin verklaarde , dat men mij in Europa , zoo wel als in Indië , voor 

 den raadgever hield van al de maatregelen, die door den gouverneur- 

 generaal Van der Capellbn waren genomen, en welke zoo hoogelijk door 

 Z. M. werden afgekeurd. 



Ik zeide hem , dat ik moest beginnen met te verklaren , dat ik geene enkele 

 daad van den baron Van der Capellen desavoueerde of ooit zoude desavou- 

 eeren; dat ik alle zijne maatregelen ook wel ter mijner verantwoording wilde 

 nemen ; maar dat ik tevens aan de waarheid verschuldigd was te zeggen , dat 

 gemelde heer als gouverneur-generaal vele maatregelen had genomen , in welke 

 ik hoegenaamd geen deel gehad had , of waarin ik. niet gekend was geworden. 

 Dit bragt ons nader op de maatregelen zelven en na eene menigte van onder- 

 werpen te hebben doorgeloopen , scheidde ik van hem (zoo het mij toescheen) 

 op eenen vrij goeden voet. Eene tweede ontmoeting te Batavia liep mede 

 vrij wel af. 



Nu echter moest het budget van 1826 ingediend worden, en dit gaf 

 aanleiding tot de losbarsting van het ongenoegen van den Commissaris-Generaal 

 over de handelwijze der Indische regering in eenen ofncieëlen brief , zoo als ik 

 er nog nimmer een gelezen heb ;! ). In dien brief werden ten slotte eenige 

 leden van de Regering stellig beschuldigd van onwil en tegenstreving , en 

 daar ik mij dit moest aantrekken , ging ik andermaal naar Buitenzorg. Het 

 begin van de receptie was vriendelijk , maar toen ik tot de reden van mijne 

 komst overging , zag ik dadelijk , dat hij van houding veranderde , en ter 



') „Een oud en uitgediend man". Louw dl. II bl. 100. 



2 ) Met Algemeenen Secretaris Bousquet ? ? 



3 ) Bedoeld wordt de brief dd. 29 Juli 1826 in § 64. 



