298 N° 191. Van de Graaff aan zijn zwager Verschuir dd. 22 September 1826. 



steeds belangloos , nimmer iets anders dan het algemeen welzijn voor oogen 

 heb gehad. Ik heb nooit de betrekking van raad van Indië begeerd en was 

 in de Molukken toen ik, zonder iets daarvan te weten, daartoe ben benoemd 

 geworden. Nimmer heb ik mij aan den Gouverneur- Generaal opgedrongen, 

 maar integendeel mij steeds teruggetrokken, meer dan iemand welligt, in 

 mijn geval zijnde , zoude gedaan hebben. Ik ben noch ambitieus , noch intrigant 

 geweest , maar ben het slagtoffer van den drang der omstandigheden geworden , 

 dien ik niet heb kunnen , noch , naar de inspraak van mijn geweten , heb 

 mogen tegenstaan. Men zal , vrees ik , te laat het deugdzaam bestuur van onzen 

 afgetreden Gouverneur-Generaal leeren waardeeren. De waarheid zal eenmaal 

 te voorschijn komen en dan zal men het zich bitter beklagen, een man 

 zoo zeer miskend te hebben, die zijne uitgebreide kunde, zijne uitnemende 

 talenten , zijne gezondheid , rust en genoegens , gedurende tien jaren , onaf- 

 gebroken heeft veil gehad , ten nutte dezer gewesten en tot eer en luister van 

 Zijner Majesteits regering. 



Hier te lande is mijne taak thans afgeloopen , en de beslissing over mijn 

 toekomstig lot is nu in de hand des Konings. Men zegt, dat de Minister sterk 

 tegen mij is ingenomen en dat de heer Baud mijn vijand is. Ik ken mij zelf 

 vrij van alle schuld en weet zeker , dat ik aan geen van beiden immer gegronde 

 redenen van misnoegen heb kunnen geven. 



De positie van den heer D'Ozy is oneindig beter dan de mijne. Beiden, 

 de Minister en de heer Baud , zijn zijne vrienden en hij verlangt niets meer 

 dan een honorabel ontslag met een pensioen, op hetwelk hij gegronde aan- 

 spraak heeft. Ik daarentegen heb geene gunst te wachten en moet echter wen- 

 schen in mijne betrekking te blijven , omdat ik geen fortuin bezit om onafhankelijk 

 en zonder post met mijne familie te kunnen leven. Men vertelt hier , dat èn de 

 Minister, èn de heer Baud hemel en aarde bewogen hebben, om den heer 

 D'Ozy vrij te pleiten en mij alleen aan de disgratie van Z. M. over te leveren. 

 Ook zijn er sommigen , die denken , dat de Commissaris-Generaal het in zijne 

 magt heeft gehad om al of niet aan het Koninklijk bevel ten onzen 

 opzigte gevolg te geven '), maar dat Zijne Excellentie beter heeft geoordeeld 

 zich van ons te ontlasten, die hij meende, dat in zijne oogmerken niet wilden 

 mede werken. 



Vele menseken geven mij in deze omstandigheden treffende blijken van 

 toegenegenheid en deelneming , en ik heb de troostvolle verzekering , dat ik de 

 achting van alle weidenkenden van den Lande medeneem, terwijl mijne 

 vijanden zelfs (van welke ik echter op dit oogenblik nog geen enkelen openlijk 

 ken) de zuiverheid der bedoelingen, die mijne handelingen steeds bestuurd 

 hebben , niet durven in twijfel stellen. 



') Dit vermoeden is juist geweest : zie § 65. 





