— 8 — 



questrand, latende liem nogthans onverlet, om, wegens zijne vermeende grieven 

 en sustenues, elders en zoodanig te ageeren, als hij zal vermeenen te belmoren. " 



Belanghebbende daalde ten grave zonder ondervonden schade vergoed te 

 zien, hetgeen Mr. Abraham Sebastiaan van de Graaft' c. s., alle kinderen van 

 den overledene (dl. I. bl. 13), er toe bracht om in Mei 1806 op nieuw aan de 

 Regeering te verzoeken, dat hun werd geschonken eene billijke vergoeding van 

 de schade, welke door de wederrechtelijke, en door het Gouvernement afgekeurde 

 demissie van hunnen vader, aan hem, en mitsdien ook aan de supplianten was 

 toegebracht. De Raad der Aziatische Bezittingen en Etablissementen der Bataafsche 

 Republiek adviseerde hierop dd. 3 Juni 1806 „Aan Zijne Excellentie den Heer 

 Raad Pensionaris" afwijzend, aangezien reeds de Regeering vroeger beslist had 

 „dat er geene termen zijn, om bij eene politieke dispositie eene vergoeding 

 van schaden van 's Lands wege te accorderen". 



Sinds werd Holland een koninkrijk en wendde zich nu weder Hendrik Jan 

 van de Graaft tot vorst Lodewijk Napoleon met het request, waarop ik bereids de 

 aandacht vestigde. De bijlage van dat verzoekschrift, eene nota van requestrand 

 over de lotgevallen zijns vaders na zijne verwijdering uit Indië, heb ik mede 

 doen afdrukken, wijl we hier lezen van een Ulysses-zwerving in de 19e eeuw die 

 werkelijk de kennisneming waard is. Een onderzoek naar eene beschikking op 

 het request heeft tot negatief resultaat geleid. 



No. 2. Een brief dd. 17 Februari 1811 van Mr. 11. J. van de Graaff aan 

 zijn zwager Virschuir; verg. dl. I bl. 13-14. Wij zien hieruit dat Van de Graaft 

 het baantje van gemeente-secretaris verwisselt met dat van rechter ; dat de zwager 

 reeds destijds burgemeester van Alkmaar was; dat Van de Graaft' oordeelt dat die 

 betrekking „voor een weldenkend man en Hollander" ondragelijk is, en dat de 

 heeren destijds op eenigzins gespannen voet met elkander waren. 



No. 3. Brief van Mr. Besier, resident van Soerabaja, dd. 5 November IS'-Jo 

 aan Mr. 11. J. van de Graaff. Ware dat schrijven bij de uitgave van mijn 

 werk in mijn bezit geweest, dan zou het in dl. II hoofdstuk 28 vóör No. 174 eene 

 plaats hebben gekregen. Het handelt over Besier's vlucht voor de opstande- 

 lingen en de oneenigheden met kol. Bonnelle, waarvan ik in dl. I bl. 192 

 gewag maakte. Een deskundige, dien ik het oordeel van Besier over den Kolonel 

 enz. liet lezen, gaf mij iu antwoord eene beschouwing, welke belangrijk genoeg 

 voorkomt, om hier te laten volgen : 



Ten opzichte van Kolonel Bonnelle is Resident Besier hoogst onbillijk. Dat de 

 Kolonel „bij het doorwaden der rivier bij gelegenheid van den aanval op Kertosono" niet 

 „aan het hoofd", maar „aan den staart" der kolonne was, is correct geweest. Had hij 

 anders gehandeld dan zou hij in zijn beleid van aanvoerder te kort zijn geschoten. Als zooda- 

 nig behoefde de Kolonel geene bravourestukjes uit te halen. Hij moest zorgon dat de troep 

 met het minst mogelijke verlies de rivier overging en daartoe een overzicht op de bewe- 



