— 10 — 



neigde landschap Djapan en het nog onrustige Kertosono in den rug gekregen, zou zij 

 de veiligheid der residentie Soerabaja en aangrenzende oostelijke residentiën in de waag- 

 schaal hebben gesteld; terwijl de vervolging des vijands buiten de residentie tot niets 

 ander3 zou hebben geleid dan het zonder noodzaak afmatten en aan ontberingen en ziek- 

 ten blootstellen der kolonne. 



De standvastige weigering van Bonnelle om in het voorstel der „drie zaam- 

 gezworenen" (niet Besier, Le Bron en Osten, zooals Besier beweert, maar Besier, Le 

 Bron en Baoul) te treden, was dus, volgens Osten, terecht, „in allen deele billijk" en 

 „uit het ware oogpunt beschouwd". Ik ben het alleen niet met Osten eens, dat Besier 

 een „braaf" ambtenaar was. Iemand zoo te bekladden als hij, om zichzelven schoon te 

 wasschen, Bonnelle deed, is niet braaf, maar laag. 



No. 4. Brief van den gewezen gouverneur-generaal Janssens dd. 26 No- 

 vember 4825 aan Mr. G. C. Fontein Verschuif. Dezen brief acht ik belangrijk, 

 omdat wij er uit lezen, wat men eigenlijk in Holland tegen Wappers Melis had: 

 verg. dl. I bl. 181. Van de Graaff oordeelde niet ongunstig over hem, doch de 

 in dezen brief vermelde bijzonderheden waren zeer zeker in Indië niet bekend. 

 De heer Verscbuir zal wel aan Janssens om inlichtingen over W. M. gevraagd 

 hebben, naar aanleiding van Van de Graaft' s brieven aan Verscbuir; zie dl. II 

 No. 141, en speciaal No. 148 bl. 247-248. 



No. 5. Brief van G. F. Meijlan aan Mr. H. J. van de Graaff, gedaglee- 

 kend Decima 20 December 4820. Had ik dit schrijven tijdig ontvangen, dan 

 zou het eene plaats gekregen hebben in dl. II aan het slot van hoofdstuk 40. 

 Meijlan dateert zijn brief uit hetgeen ik op bl. 94 dl. I, zijn „verbanningsoord" 

 noemde, en hij zelf, gelijk we nu lezen, schrijft uit zijne „gevangenis", uit zijne 

 „ballingschap". Dat hij „de tegengeschenken" als een toeslag op zijn inkomen 

 niet kreeg, deelde ik ter aangehaalder plaatse mede. De door Meijlan genoem- 

 den Van Overmeer Fisscher gaf in 1833 te Amsterdam uit: „Bijdragen tot de 

 kennis van het Japansche rijk" (met 15 geld. pltü. gr. 4o). Dat ook Meijlan 

 zijne ervaringen te boek stelde, teekende ik aan op bl. 95 dl. I. Uit het P. S. 

 zien we, wat een werk de heeren van hunne correspondentie maakten. 



No. 6 t/m 10. Brieven van baron Van der Ca pellen aan Mr. Fontein Verschuif 

 van 34 Januari, 48 Februari,. 45 Maart, 44 Mei 4827 en 24 Maart 4828. 



Gelijk ik het in den aanhef dezer te kennen gaf, hadden deze stukken de 

 clou van dl. II moeten zijn. 



6 Van der Capellen uit zijne „bevreemding", dat de oproeping zoo snel 

 door ontslag is gevolgd; het had ook mijne aandacht getrokken blijkens dl. I 

 bl, 205. Wij zien, dat V. d. Cs ontstemming zóó hoog was gerezen, dat hij zijn 

 ontslag als minister van Staat heeft gevraagd. Het libel van Dr. Doornik haalde 

 ik aan op bl. 181 dl. I en bl. 83 dl. II. 



