_ 18 — 



heeft, en hetwelk hij mij wel heeft willen te kennen geven. Zederd het nemen 

 en verbranden van oud en nieuw Kertosono, is er niets meer voorgevallen, maar 

 zijn wij hier werkeloos gebleven, en hebben aan de muitelingen meer dan tijd 

 gelaten om van hun eersten schrik te bekomen, wat zal ik hier veel van zeggen. 

 B. is oud, en de ouderdom maakt vreesachtig, ook tvvijffel ik of hij moed heeft, 

 altans, bij het doorwaden der rivier bij gelegenheid van den aanval op Kerto- 

 sono, was hij w T el aan den staart maar niet aan het hoofd der kolonne, dit is 

 door ons allen opgemerkt; ik bid u echter dit voor u te houden. Ik ben met 

 hem op een zonderlingen voet, zeer beleefd is hij tegen mij voor 't publiek, in 

 zijn hart wenscht hij mij naar den duivel; ik heb gemeend hem op eene zeer 

 bescheiden wijze opmerkzaam te moeten maken op de noodzakelijkheid eener 

 voorwaartsche beweging; dit schijnt hij zeer kwalijk te hebben genomen, altans 

 mijn brief is zonder antwoord gebleven, doch door hem aan den IA Gouverneur 

 gezonden; zederd heeft hij zich laten ontvallen, dat ik aan het hoofd sta van 

 een driemanschap tegen hem, de arme man, hij doet mij te veel eer aan, 

 de twee andere zaamgezworenen zijn Osten en Le Bron, die even zoo min 

 als ik er immer aan gedacht hebben hem ergens in te dwarsboomen, doch 

 die met mij omtrent onze werkeloosheid eenstemmig denken, en het gevoe- 

 len dienaangaande niet hebben verborgen gehouden; hij verbeeldt zich dat wij 

 ons aanmatigen hem raad te geven, dit kwetst zijne eigenliefde, en even als 

 alle bekrompen geesten doet hij juist het tegen overgestelde. Kunt gij geloven 

 dat wij zederd zes dagen niet weten wat er aan de overzijde voorvalt, hij 

 vindt niet goed eene enkelde patrouille op kondschap uittezenden en niemand 

 durft er hem meer over aanspreken, of zelfs dit punt ook maar van verre aan- 

 roeren, doch genoeg hier van, gij hebt hier uit kunnen opmaken hoe het hier ge- 

 steld is; ik hoop echter dat dit alles tusschen U en mij zal blijven, want wat 

 gaat het mij aan; zoo lang Sourabaija niet verontrust wordt heb ik niets in te 

 brengen en zwijg als een mof. 



Hoe is het mogelijk dat Ellinghuizen zich kan verbeelden dat ik in zijne 

 regten heb willen treden, ik heb slegts verzocht dat wanneer de open gevallen 

 plaats te Bangil weder vervuld wierd, de Onderkollecteur van Rawapoeloe in 

 aanmerking mocht komen, hij zelven dacht niet ongunstig over hem, en dit ver- 

 zoek belette hem immers niet om voortedragen wien hij wilde. De man is zeer 

 susceptibel en verschrikkelijk ergdenkend. Zie daar de eenige oorzaak van al het 

 verdriet, dat hij zich zelven en anderen onophoudelijk op den hals haalt. 

 De behandeling Hofman aangedaan, is schandelijk, en onbegrijpelijk dat deze 

 daarvoor geene genoegdoening erlangt; hoe kunnen zij te zamen blijven dienen, 

 en wat moet er van worden, indien Hofman met ongeduld zich zelven regt 

 verschaft. 



De boven alle beschrijving onbeschaamde mevrouw Monnereau heeft den 

 armen hals zich den kogel door het lijf doen jagen, haar gedrag bij en na zijn 



