— 21 — 



gekomen, en schrijf U thans met een bedrukt hart, niet wetende wat van mijne 

 familie en van mijne dierbaarste betrekkingen, welke ik op Java heb achtergela- 

 ten, gedurende mijn afwezen geworden kan zijn, en met het pijnigend gevoel, dat 

 ik nog zes of zeven maanden in dezelfde onzekerheid zal moeten blijven verkeren. 

 Ik hoop, dat God U alle in welstand zal hebben gespaard, en dat mij het genoe- 

 gen van een wederzien op deze wereld nog geschonken zal zijn. Van het gene 

 mij aangaat zal ik niet veel zeggen: Desima, het eiland van ons verblijf, of lie- 

 ver van onze gevangenis, is de elendigste plaats in het gansche heelal : ik souffreer 

 onder eene koude, bij welke de thermometer zelden boven de 40 graden komt, 

 ik die sedert 25 jaren gewoon ben aan eene warmte van 80 of 90 graden. Ik 

 heb daar en boven met vele onaangenaamheden te kampen : in een woord ik ben 

 niet gelukkig. 



Na deze inleiding zal ik verder U niet behoeven te zeggen, dat ik hartelijk 

 naar het eiland Java terug verlang, doch ik heb om mijne terugroeping nief dur- 

 ven verzoeken, om dat ik den staat van zaken op Java niet kennende, en onbe- 

 middeld zijnde, buiten den dienst van het Gouvernement niet kan bestaan, en 

 niet zou weten hoe mijne familie te onderhouden. Ik heb in dezen geest aan 

 den Geul de Koek geschreven, en heb hem mijn lot in handen gesteld. Wees 

 zoo goed met hem hier over te spreken, en te overleggen wat gij zult denken 

 voor mij nuttig en nodig te zijn, en daar in zal ik met dankerkentenis berusten. 



De onaangenaamheden met welke ik heb te worstelen gehad zijn eensdeels 

 toeteschrijven aan de stroefheid welke de Japanners, meer dan ooit, tegen ons 

 hebben aangenomen, sedert de overlevering der brieven in ledo, waar aan ik 

 toeschrijf dat ik op geen mijner verzoeken eenig verhoor heb kunnen erlangen — 

 Ik verzoek U, met aandacht te willen lezen mijne verslagen aan het Gouvernement, 

 en daar bij mijn appart dagregister, en het verband waar in het eene met het 

 andere staat, zal U duidelijker worden, dan ik in staat ben zulks te beschrijven. 

 Van de andere zijde heeft daar toe bijgedragen de wonderlijke houding door den 

 Heer de Sturler tegen mij aangenomen. Wantrouwend in de hoogste graad tegen 

 alles wat hem omringd, schijnt het dat hij ook mij, onder het getal zijner vijanden 

 heeft gerekend, en mijn eenigste schuld is, dat ik geen partij in zijne zaak heb 

 willen kiezen. Ik gun den Man niets dan goed, en heb alles gedaan wat in mijn 

 vermogen was, om hem genoegen te geven. Ik hoop dat hij mij te Batavia zal 

 met rust laten, mogt hij zulks niet doen, tracht dan alleen te bewerken dat ik 

 alvorens worde gehoord; ik heb hetzelfde verzoek -den Gen 1 , de Koek ook gedaan. 



Wat den Heer van Overmeer Fisscher aangaat, van hem alleen kan ik 

 zeggen dat ik eenige wezenlijke adsistentie heb gehad. Uit alles blijkt dat hij 

 voor den Heer de Sturler hetzelfde gedaan heeft, doch hij heeft niettemin in 

 denzelven een dood vijand. Wat hij hem gedaan heeft om zulk een ingekankerde 

 haat te weeg te brengen, weet ik niet, en heb ik onmogelijk kunnen uitvorschen. 

 Hij (Fisscher) heeft hier met veel succes handel gedreven, waar toe zijne nauw- 



