15 



§ 10. Van de 1 valt hetzelfde te zeggen als op bl. 13 der Sang. Sprkk. 

 van de Sangireesche 1 is gezegd, dat zij zoowel in dentale als in lingnale uit- 

 spraak voorkomt. De lingnale 1 is / geschreven. Of deze beide klanken volgens 

 dezelfde regels afwisselen als in 't Sang., kan ik met mijne gegevens niet uitmaken, 

 maar de waarschijnlijkheid is er voor. De / komt in het Salibaboesch dialect ook 

 wel voor waar het Sang. r heeft, bv. a/e „kin", Sang. are, Bare'e adje, maar 

 in het algemeen vindt men 1 en / waar 't Sangireesch die hebben, dus: aan het 

 begin der woorden, als er geen ander woord voorafgaat, steeds 1, zoo ook na 

 e en i en na de a die de Sangireesche ë vervangt ; / na a, o en oe, 't zij in 

 hetzelfde woord, 't zij in doorloopende rede. Zoo is eene uitdrukking voor ons 

 „naar achteren gaan", 1 ) mama soe lio, maar het laatste woord op zich zelf 

 genomen, is lio. Zoo is lima „hand", maar „duim" inang oe lima; »i*ug" 

 is li'oeda, „op den rug" soe /ioeda. De 1 die in de verwante talen met j 

 afwisselt, is steeds dentaal, evenals in 't Sangireesch, bv. po el o eng „kleinkind", 

 Tont. pojo'; aloë „boom, hout", Mal. enz. kajoe. 



Voorbeelden van de 1 na a ( — e), e en i: taloe „drie", Sang. tëloe; 

 ma 'el oma „groen", Sang. melong; maila/are „zuchten". 



ld. van de / na a, o, o e : p a /ada „handpalm", Sang. pa/edë; oe- 

 /ida „rups", Sang. oe/idë. 



§ 11. Omtrent de nasalen m, n, ng valt, na het reeds in § 4 omtrent 

 n en ng als sluiters gezegde, niet veel meer oy> te merken. De nasalen die 

 vóór de tenues en de mediae staan, zijn daarmede tot de geprenasaleerde klan- 

 ken ngk, ngg, nt, nd, mp, mb samengesmolten; de geprenasaleerde sibilaut 

 is n s. 



De n van het invoegsel -in- gaat onder bepaalde omstandigheden over 

 in r, n.1. wanneer in wordt gevoegd in een stamwoord dat met d begint. Zie 

 hierover uitvoeriger in § 42. 



Voor de p, s en t kan ik verwijzen naar de Sangireesche Spraakkunst, 

 bl. 13 en 14. 



Voor de r zie men het over de d gezegde. De uitspraak is als die der 

 Sangireesche, zie Sprkk. bl. 13, 46. 



§ 12. Naast de linguale uitspraak der r komt nog eene andere voor, 

 die met r is aangeduid. Dezen klank beschrijft de Heer Talens als liggende 

 tnsschen d en r, zweemende naar den klank der z. We kunnen dezen klank 

 dus alveolaar noemen. Volgens het in § 3 gezegde, is deze klank eigen aan het 



1) Zie Sangireesche Teksten, bl. 112 (Bijdr. K. I. 5, VIII, bl. 432). 



