90 



het Talaoetsch zooals zij voor liet Sangireescli zijn gegeven op bl. 72 en 73 

 der Spraakkunst. Het is echter zeer waarschijnlijk, dat ook deze soort van 

 woordvorming in het Talaoetsch voorkomt, al zal zij daar ook wel dezelfde 

 weinig belangrijke plaats onder de soorten van woordvorming innemen. 



Tot de samengestelde vormen zou men kunnen rekenen, de woorden of 

 uitdrukkingen die met elkaar in genitief-verband staan. Op bl. 72 der Sang. 

 Spraakkunst is gezegd, dat het Sangireescli de genitief-verhouding tusschen twee 

 substantieven in het algemeen niet door samenstelling behoeft uit te drukken. 



Deze opvatting is ontstaan door de beschouwing van het lidwoord (dat 

 volgens eene in vele Indonesische talen nog heerschende of vroeger geheerscht 

 hebbende wet, het woord dat in den genitief staat moet bepalen) als een 

 genitief-teeken. Nu valt het niet te ontkennen, dat dit lidwoord thans de 

 syntactische waarde van eene genitief-partikel heeft gekregen, maar dit neemt 

 niet weg dat het lidwoord bij het bepalende woord behoort, zoodat dus het 

 punt waar de beide deelen der samenstelling zijn aaneengehecht, tusschen het 

 bepaalde woord en het lidwoord van het bepalende woord is gelegen. 



In het Bare'e is het lidwoord van een woord dat in den genitief staat: 

 n (ng, m, nj) of n o e. Waar fonetische bezwaren zich laten gelden, blijft dit 

 lidwoord weg, maar in het algemeen geldt in het Bare'e de wet: het woord 

 dat in den genitief staat heeft een lidwoord. Gewone zelfst. naamwoorden (ap- 

 pellatieven) hebben n(oe), eigennamen of woorden die het karakter van eigenna- 

 men hebben, zijn in het Bare'e steeds van het lidwoord i voorzien; zij behou- 

 den, in den genitief staande, dit lidwoord en verwisselen het niet voor n (o e). 



Dit n(oe) is identisch met anoe, het bekende onbepaald, betrekkelijk of 

 vragend voornaamwoord, dat in het Bare'e ook wel voorkomt als lidwoord van 

 woorden die niet in den genitief' staan, waar die met nadruk worden uitge- 

 sproken, bv. noe oeë „water" noe wawoe „een varken". 



In het Sangireescli vinden wij als lidwoord van het woord dat in den 

 genitief' staat n na open, o e na gesloten eindlettergrepen, dus ba(e ndatoe 

 e „het huis des konings", sakaeng o e rat o e e „het vaartuig des konings". 

 Daar het niet waarschijnlijk is dat n en o e twee geheel verschillende woorden 

 zijn, zoo ligt het voor de hand om aan te nemen dat beide zijn ontstaan uit 

 noe, anoe. In het Bare'e zien wij trouwens anoe of noe verkort tot n als 

 lidwoord van genitieven, terwijl anoe als betrekkelijk lidwoord tot aoe en tot 

 o e wordt verkort. 



§ 17. In liet Talaoetsch is eveneens het lidwoord der woorden die in 

 den genitief staan n na eene open, o e na eene gesloten lettergreep aan het 



