38 



gevormd door reduplicatie, zie beneden, in § 37. De geredupliceerde Praesens- 

 vorm wordt echter meestal verkort. Zoo wordt de met 't causatief voorvoegsel 

 gevormde stam pa'ana geredupliceerd tot papa'ana, met 't voorvoegsel m a- 

 gevormd tot m a p a p a ' a n a, doch door het verwaarloozen van de uitspraak der 

 redupliceerende lettergreep, verkort tot m a p p a ' a n a. Volgens den Heer Talens 

 is door deze spelling de uitspraak het beste weergegeven, wat er overigens 

 tegen het gebruik van dubbele consonanten moge zijn te zeggen. 



Hieruit kan men opmaken, dat de redupliceerende lettergreep nog zeer 

 licht wordt uitgesproken, want (zegt de Heer Talens) „men hoort duidelijk twee 

 p 's ". Dit is alleen mogelijk, wanneer ook de eerste door een (desnoods bijna 

 onhoorbaren) klinker wordt hoorbaar gemaakt. Andere voorbeelden zijn nog: 



mapaworeta „zal doen schrijven, zal bevelen te schrijven". 



napaworeta „liet schrijven, deed schrijven, heeft bevolen te schrijven. 



mappaworeta „laat schrijven, doet schrijven, beveelt te schrijven". 



napawisara „heeft bevolen te spreken"; naparolota „heeft laten 

 bevelen, liet uitzenden". 



De passieve vormen zijn: 



iapa'ana „wordt bevolen te eten, wordt gevoed, wordt van eten voor- 

 zien". Een afzonderlijken vorm voor het Praesens tref ik in mijne gegevens 

 niet aan. Ongetwijfeld dient deze vorm ook als Futurum. 



pinapa'ana „is bevolen te eten, is gevoed, werd van eten voorzien". 



iapaworeta „wordt bevolen te schrijven, krijgt bevel tot schrijven", 

 ook Fut. „zal worden bevolen te schrijven". 



pi napaworeta „is bevolen te schrijven, kreeg bevel tot schrijven". 



In den Imperatief wordt het voorvoegsel m a- door p a- vervangen, 

 zoodat men dus een vorm met papa- krijgt. 



Voorbeelden: papa'alangao oede asoe „laat dien hond zwemmen"; 

 paparenoaa'o itooe „doe hem zich baden"; papararisit o e rario'a 

 „beveel de kinderen te staan"; papararado itooe „laat hem wachten"; 

 papaola' oe wal e „laat een huis maken". 



Van den vorm papararado zou men kunnen denken dat hij een 

 Praesens-vorm was; de stam rado is het Sang. hëdo „wachten". Ik durf echter 

 op grond van dezen éénen vorm niet vast te stellen dat ook de Imperatief een 

 Praesensvorm heeft, temeer omdat men een vorm papparado (voor p a p a- 

 parado) zou verwachten. Daarenboven wordt een stam als rado allicht ge- 

 redupliceerd, omdat het begrip „wachten" op zich zelf duratief is. 



Stammen die eene transitieve beteekenis hebben en dus in het actief 

 van den causalen vorm twee objecten kunnen hebbeu, één dat de zaak aanduidt 



