40 



hunner beteekenis intransitief zijn, hebben natuurlijk dezelfde constructie, bv. 

 i'o ipararado i Toeanga „gij. wordt door Mijnheer bevolen te wachten"; 

 dario'a iapararisit i Goeroe „de kinderen .worden door den Onderwijzer 

 gelast te staan"; ia'oe pinapa'amat itooe „ik ben door hem bevolen 

 te loopen". Gebruikt men den actieven vorm, dan wordt het persoonlijk object 

 met het lidwoond o e of n geconstrueerd, dus i Goeroe mapararisit oe 

 rario'a „de Onderwijzer laat de kinderen staan". 



§ 25. Het voorvoegsel mapa'a- is, zooals reeds boven, is medegedeeld, 

 de causale vorm van de met het prefix ma- II samengestelde woorden. Het 

 is niets anders dan het causale m a p a-, samengesteld met het nomen verbale 

 der intransitief-passieve vormen. Het zijn vooral de adjectieven die op deze 

 wijze hunne causatieven vormen, daar het bijv. naamwoord in het Tal. met 

 het prefix ma- II wordt gevormd. Voorbeelden volgen hier: 



mapa'awontoga „vervloeken", caus. van mawontoga „vervloekt", 

 van bontoga „vloek". 



mapa'aaoeta „kort maken", caus. van maaoeta „kort". 



iapa'aaoeta „ zal kort gemaakt worden", Passief. 



iapa'asipita „zal smal, nauw gemaakt worden", caus. van ma si- 

 pi ta „nauw, smal". 



pa'anaoengawe i'o „denk gij er om, gedenk", van manaoenga 

 „gedachtig", st. naoenga „hart, gemoed, gedachte". 



pa'apia „pas op, doe het goed, doe uw best", causatief van map ia 

 „goed". Deze beide voorbeelden zijn Imperatieven. 



mapa'aoeras oe aio misa „den Zondag heiligen", van maoe- 

 rasa „gereinigd, schoon, rein, heilig". 



§ 26. Het voorvoegsel ma- I, het actief-tr^nsitieve ma-, gevoegd 

 vóór den Intensieven vorm. 



Het voorvoegsel m a- I, dat o. a. een bestanddeel is van het reeds boven 

 behandelde mapa- en mapa'a-, is in het Tal., met het infix -o e m-, het 

 teeken van den actieven vorm. De daarmede gevormde praedicaten zijn wel 

 geen werkwoorden in den eigenlijken zin, daar zij elk spoor van persoons- 

 aanduiding missen en dus, op zich zelf genomen, praedicaten zijn zonder on- 

 derwerp, maar zij vervullen toch, met hun onderwerp samengenomen, geheel 

 de rol van werkwoorden en onderscheiden, door den vorm van hun voor- 

 voegsel, tijd, geslacht en wijs. Daarom kunnen zij voor het gemak actieve 

 werkwoordsvormen of deelwoorden worden genoemd. 



Het prefix m a- dat deze actieve werkwoorden vormt, is hier aangeduid 



