46 



ia'oe manna'o „ik steel, ben bezig te stelen". 



ia'oe mangngi'i „ik steek, ben aan 't steken". 



De nog niet verkorte vormen bestaan ook nog in de levende taal en wel 

 in de beteekenis „gewoon zijnde te doen wat het grondwoord aanduidt". Deze 

 niet verkorte vormen zijn dus beroepsnamen, op dezelfde wijze gevormd van 

 den geredupliceerden stam als de beroepsnamen in het Sangireesch, zie Sprkk. 

 bl. 91. Zoo beteekent dus ia'oe mamamoreta „ik ben gewoon te schrijven, 

 ben schrijver van beroep", ia'oe mammoreta „ik schrijf, ben bezig te schrij- 

 ven", Het Sangireesch heeft dezen laatsten vorm nog verkort tot ma'moreta 

 (om het eens in Talaoetschen vorm te brengen) of zooals de vorm in het Sang. 

 luidt ma 'm oh e' (Tal. boreta = Sang. bohe'); dus: ia' mamamohe' 

 „ik ben schrijver", ia' ma'mohe' (voor mamamohe', ma mm oh e', ma'- 

 mohe'), ik schrijf, ben schrijvende". 



Van mandeno en manggoeresa geeft de Hr. Talens de Praesens- 

 vormen niet op, maar deze kunnen wel niet anders luiden dan mandareno 

 en manggagoeresa, welke vormen dan niet worden verkort. 



De werkwoorden die gevormd worden met het prefix ma- vóór den 

 niet-intensieven stam, vormen hun Praesens evenzeer door verkorting van den 

 geredupliceerden stam, bv. maramisa „kneden, masseeren", Praesens: mar ra- 

 mi sa, verkort uit mararamisa dat, indien het afzonderlijk voorkomt, 

 „masseur, kneder" moet beteekenen. 



De nominale vorm van het voorvoegsel m a- is p a-. Dit p a- is het 

 voorvoegsel van den Imperatief die dus van de bovengenoemde voorbeelden 

 luidt: pamali „koop", pamasana „draag op den schouder", pauawoeka 

 „zaai", pa na 'o „steel", pangi'i „steek", pand en o „baad", panggoe- 

 resa „juich". Zie verder over den Imperatief § 53.- 



Verder is p a- het voorvoegsel van den nominalen vorm (nomen verbale, 

 secundaire stam) waarvan met het voorvoegsel i- (zie § 36) en met het ach- 

 tervoegsel -ana- passieve en locaal-passieve vormen worden gemaakt. Over de 

 locaal-passieve vormen zie § 44 — 50. 



Van de abstracta, gevormd van den geredupliceerden intensieven stam 

 met voorvoeging van p a-, die in het Sangireesch aanduiden den tijd en de 

 wijze waarop een handeling geschiedt (Sprkk. bl. 93) en dikwijls te vertalen 

 zijn met een abstractum dat de handeling zelve aanduidt, heb ik alleen het 

 voorbeeld pangangimana „geloof" (woordelijk: wijze waarop wordt geloofd), 

 van den stam imana (Sang. imang), mangimana (Sang. mangimang) 

 „gelooven". Dit woord is in de talen der Filippijnsche groep ingeburgerd (Tont. 

 eman, Mong. i man); het is echter aan het Mal. imam ontleend, dat weder het Ar. 



