48 



Deze Praesensvormen staan geheel gelijk met den Sang. vorm m a ' a l a', 

 Praesens van liet Intrans. Passief van a/a'. Men kan maboreta beschouwen 

 als ontstaan uit mawaworeta, gevormd met de gewone Praesens-reduplicatie, 

 verkort tot mawworeta, maboreta. 



De naamwoordelijke vorm der accidenteele vormen met het intransitief 

 passieve ma- wordt gevormd door het voorvoegsel a-. Boven, in § 21 zijn voor- 

 beelden gegeven van Imperatieven, dus nominale vormen, van intransitief- 

 passieve vormen met ma-. Zoo moet dus van maonoda „komen af te drijven", 

 de nominale vorm, dus ook de Imperatief, zijn: aonoda; van mariadi 

 „worden" (st. diadi, Tal. uitspraak van het Mal. djadi) ariadi. 



Evenals de vorm met ma-, wordt ook de Imperatief met a- van den 

 geredupliceerden stam, dus in het Praesens, gebruikt in waarschuwenden zin, 

 dus atata'o „kom te stelen!" z. v. a. „steel eens, als ge kunt, als ge durft", 

 d. i. pas op, dat ge niet steelt. 



Het voorvoegsel ma'a- (zie § 22) is ontstaan door de voorvoeging van 

 ma- II voor den nominalen vorm van een intr. passief; het in § 22 genoemde 

 i ' a- is dus ontstaan door voorvoeging van i- voor dien nominalen vorm. 



§ 29. Aan de intransitief-passieve of accidenteele beteekenis van m a- 

 II voor verbaalstammen sluit zich aan die van hetzelfde m a- voor naamwoor- 

 delijke stammen, in 't bizonder van adjectiefstammen. Evenals in het Sangi- 

 reesch, worden thans in het Talaoetsch de adjectieven, in het algemeen gespro- 

 ken, met ma- gevormd. Zie hierover ook in § 59. Dat deze vorming geheel 

 dezelfde is als die der intransitief-passieven, blijkt vooreerst hieruit, dat ook 

 van de adjectieven, of liever bijvoegelijke predicaten, de nominale vorm met a- 

 wordt gemaakt; zie de voorbeelden in § 21. Vervolgens bewijzen eenige voor- 

 beelden van accidenteele werkwoordsvormen, die in beteekenis zeer dicht bij de 

 adjectieven staan, de gelijkheid van hunnen aard met dien der adjectieven. Het 

 is n. 1. waarschijnlijk dat de adjectieven vroeger alle stamwoorden waren, zoo- 

 als dat nog in het Tontemboansch het geval is en dat de vorm met ma-, 

 evenals in laatstgenoemde taal, oorspronkelijk beteekent „worden wat het grond- 

 woord aanduidt". Indien dus maraloema „diep", evenals thans nog het Tont. 

 mararëm oorspronkelijk heeft beteekend „diep worden", dan staat de betee- 







kenis van m a- in dit bijv. naamwoord geheel gelijk met die van m a- in m a- 

 toetoenga „komen te verbranden, in brand geraken", waarvan het Praeteri- 

 tum, natoetoenga „is in brand geraakt, is komen te verbranden, verbrand" 

 zoo goed als niet van een adjectief verschilt. Vandaar dat voor .rijp" in de 

 Woordenlijst wordt opgegeven na/aha, voor „ zegevierend" n a o e n t o e n g a 



