54 



met het voorvoegsel a- (= ka-), het invoegsel -in- en het achtervoegsel 

 -aria (-an), zoorlat de vorm overeenkomt met den Tont. vorm kina — an, 

 die op bl. 106 der Hfdst. Tt. is besproken. 



Het voorvoegsel i n a t a- staat dus voor k i n a t a- en de vormen met 

 i n a t a — a n a staan voor vormen met k i n a t a — a n. Dat i n a t a- wordt af- 

 gekort tot n a t a, heeft, behalve de plaats der i (3e lettergreep vóór den hoofd- 

 toon), waarschijnlijk ook nog deze reden, dat men in n a t a- gevoelt het 

 Praeteritum van een (niet bestaanden) vorm met mata-, die dus voor mina ta- 

 zou staan. Immers de vormen met m a- II verschillen in beteekenis weinig van 

 de afleidingen met ka — a n en ook die met n a- komen die met kina — a n 

 zeer nabij. 



Er blijft dus nog over naar het prefix t a- te onderzoeken. De gelijk- 

 stelling met sala, den Heer Talens door zijn Talaoetschen leermeester aan de 

 hand gedaan, wijst er op dat wij hier hebben te doen met het voorvoegsel dat 

 in het Mal. ter-, in het Toba-Bataksch tar- luidt en in het algemeen de be- 

 teekenis heeft „toevallig, zonder iemands opzet, geraakt in den toestand dien 

 het grondwoord aanduidt." De vorm inataapida bestaat dus uit het grond- 

 woord apida (Sang. apide „tevens, met," vgl. ha pi' „vriend," tapi' „bij- 

 eenvoegen," Tag, Bis. apid „verbinden," Daj. gapi „nabij," Tont. rapi, 

 rapit\ het voorvoegsel ta-, het voorvoegsel a- (voor ka-) en het invoegsel 

 -in-. De normale vorm van inataapida is dus kinataapid. 



De vormen ter- en tar- van dit voorvoegsel Avij zen naar het reeds boven 

 behandelde tara- (zie § 20), Sang. taha-. In het Sang. ziju verder nog bekend 

 de voorvoegsels taghoe-, tahoe-, tahi- en ta- (Spr'kk. bl. 132 — 135), 

 doch het samengestelde voorvoegsel k i n a t a- komt in die taal niet voor. 



De op bl. 134 der Sang. Sprkk. behandelde voorbeelden met ta- heb- 

 ben niet alle hetzelfde voorvoegsel, want de ta- van taHkoedë „rug", Tal. 

 taii'oeda is waarschijnlijk een lidwoord, dat ook in andere talen voor de 

 namen van lichaamsdeelen voorkomt, bv. taling a (Bar. enz.) „oor", st. 

 linga (Tont. „hooren"), tabengo (Bar.) „bil", naast bengo (id.), tadjila 

 (Loindangsch) „tong", naast djila (Bar. enz.) In de t. a. p. opgegeven Sang. 

 vormen tanende' „ophouden met regenen", tahendoeng „denken aan" 

 en tahi da „treden" is het voorvoegsel tah- (=tar-) aanwezig. Men verge- 

 lijke verder de verschillende beteekenissen van het Tont. ta- (Hfdst. Tt. bl. 

 126—132), dat in het Tomb. tah-,. in het Tag. tig-, in Bis. tag- luidt. 

 Hier kan ik niet verder ingaan op de vraag naar het al of niet identisch zijn 

 van tara- en ta- in het Talaoetsch, alleen wil ik wijzen op de beteekenis 

 van ta- „geraakt tot, gekomen in den toestand dien het grondwoord uitdrukt", 



