85 



Ook de namen der eilanden Ara'alana en Awatoeana (zie § 2) 

 bevatten het suffix - a n a, althans de in de tweede plaats genoemde. Doch 

 ook hier zijn de grondwoorden onbekend, zoodat pogingen tot afleiding dezer 

 vormen geen bruikbaar resultaat kunnen opleveren. Het is mogelijk, dat in 

 Awatoeana schuilt de stam b a t o e (dial. b a t j o e, b a k o e, b a r o e 

 „nieuw" en dat Awatoeana (Awatjoeana, Awakoeana, A w a- 

 roeana) dus „nieuwigheid, Nieuwland" beteekent. 



§ 51. Het in Sang. Sprkk. bl. 166 vermelde suffix - i, -e is in het 

 Sangireesch bekend als achtervoegsel der Imperatieven van de met het suffix a n g 

 gevormde Passieven. Na opene lettergrepen wordt - i, na geslotene wordt - e 

 achtergevoegd. Dat - e een bijvorm is van - i blijkt o. a. hieruit, dat na eene 

 opene - i in plaats van - i, - e wordt gebruikt. 



Dat dit suffix ook in het Talaoetsch bestaat, bewijst het voorbeeld 

 a r i p o, manaripo „met de hand tasten, voelen naar" (bv. bij 't zoeken- 

 van iets in het duister); als Imperatief wordt opgegeven: saripoi of sari 

 p o n e „voel er naar, tast er naar". Of hiernevens het Passief saripoana 

 staat, kan ik niet bepalen. 



Omtrent de achtervoeging kan worden gezegd, dat hierin het Tal. eenigs- 

 zins van het Sang. verschilt, 't geen trouwens te verwachten was, daar het 

 Sang. half, het Tal. geheel vocalisch is. In het Sang. nu wordt, bij achtervoeging 

 van - e na half gesloten lettergrepen de hamzah tot k, zoodat het suffix steeds 

 den vorm - k e of - n g e heeft. In het Tal. schiinen de beide suffixen met 

 elkaar af te wisselen, althans na open lettergrepen, maar - e krijgt dan den 

 klinkerscheider n vóór zich en wordt dus - n e. 



§ 52. Zonder dat ook maar eenigszins aan volledigheid kan worden 

 gedacht, zullen thans nog eenige woordsoorten, worden besproken, te beginnen 

 met het een en ander over de Werkwoorden. 



De verbaalstam op zich zelf, zonder aanhechtsel, heeft het karakter 

 van zelfstandig naamwoord, waarmede niet is gezegd dat elke verbaalstam 

 als substantief in de taal optreedt. Mij is één voorbeeld bekend van het op- 

 treden vau een verbaalstam, met achtergevoegd - n a, waar hij met onzen In- 

 finitief zou zijn weder te geven. Het is deze zin : p a o 1 a' aianan 'io; 

 p a d o m a s a e ë ngkolana, oentoe ra'a d o s o s i n d i „maak gij eene 

 bank; als het maken zal gereed zijn, breng haar boven"; at e, nasoeëte? 

 — Nasoeëte. — Ara nasoeëte ngkolana, oentoera'a ireë 

 arendi „welnu, is ze af? — Ja — Daar dus het maken is afgeloopen, breng 

 ze hier boven". 



