99 



lidwoord 't welk een woord bepaalt dat in den 2den naamval staat. Daar nu 

 de pers. voorn, woorden alle met het lidwoord i zijn verbonden, zoo wordt dit 

 s ë met dit lidwoord tot s i, zooals het met het andere lidwoord tot s o e wordt. 

 Datief en accusatief der pers. voorn, woorden luiden dus s i a ' o e, s i ' o, 

 siamioe, sitooe „mij, aan mij, u, ulieden, hem." 



Evenals het Sangireesch, bezit het Talaoetsch nog een anderen vorm 

 van het pers. v. n. w. van den lsten pers., n. 1. t a ' o e, het Sang. t a k o e', 

 dak o e', zie Sprkk. bl. 191 — 193, 237. De vraag rijst, wat de t (d) in den 

 aanvang van dit woord te beduiden heeft. 



Waarschijnlijk is t a k o e', d a k o e' te vergelijken met Jav. tak, Mal. 

 d a k o e, die gewoonlijk worden beschouwd als emfatische vormen voor a k ( o e). 

 Behalve de vorm, spreekt hiervoor de beteekenis, want takoe', ta'oe zijn 

 nadrukkelijke vormen, bv. (Sang.) takoe' ni'papeta soe/enso, koe' 

 ni'dareso (Luk. XIX, 20) „ik heb het in een doek gewikkeld en wegge- 

 legd" (de spreker stelt zich hier tegenover anderen, die dit niet hebben gedaan). 

 Toch is de nadruk dien het gebruik van takoe, ta'oe aan den lsten pers. 

 geeft niet altijd belangrijk, zie bv. t. a. p. vs. 22 i k a o e takoe' ihoe- 

 koeng toe hoe' baweranoe „ik zal u oordeelen naar uwe woorden"; 

 verderop staat : m a n g a / a' a p a ntakoe'be t a n i p ë 1 o', m a ' m ë n s a' 

 apa ntawe niasi'koe o „ wegnemende, wat ik zelf niet heb neergelegd, 

 oogstende wat ik niet heb geplant." Van het Tal. kan ik geen voorbeelden 

 van 't gebruik van ta'oe in den zin aanhalen. 



De vorm i a ' o e is geheel regelmatig naar de klankwetten van het 

 Talaoetsch. Evenals bij de andere pers. v. n. woorden, is hier de naamwijzer 

 of het lidwoord bij eigennamen en woorden die het karakter van eigennamen 

 hebben, in het Tal. en Sang. i, samengegroeid met het pers. v. n. woord ; 

 een vorm a'oe komt niet voor. Ook de meervoudsvormen zijn regelmatig: 

 iami staat voor i ka m i (Sang. id.), i i t e voor i k i t e (Sang. i kit e'). 



De drievoudsvormen zijn de vormen van het meervoud, verbonden met 

 het telwoord tal o e „drie", dat voorzien is van het lidwoord n. Woordelijk 

 beteekent dus iami n tal o e „wij, de drie, wij die drie zijn". 



De tweevoudsvormen zijn moeilijker te verklaren. Waar het Tal. heeft 

 i a m b o e a, zegt het Sang. i kandoea. Dit laatste is samengetrokken uit 

 i kami ndoea; men verwacht dus voor het Tal. i andoea. 



Het staat vast dat amboea uit k a m b o e a is ontstaan, daar de vorm 

 van i amboea als pron. suffixum van een woord dat op eene opene syllabe 

 eindigt, ngkamboea is. 



Dat kamboea uit kami roea is samengetrokken en dat deze samen- 



