103 



Driev. an iamioe ntaloe „uw drieër voedsel". 

 Mvd. an iamioe „ulieder voedsel". 



3 de persoon. 

 Enkv. toearine „zijn, haar jongere broeder". 

 Tweev. toe ar i ntaroea „hun beider jongere broeder". 

 Driev. toeari ngana tal o e, t. mangitooe ntaloe „hun drieër 



jongere broeder". 

 Mvd. toeari mangitooe „hun jongere broeder". 



Enkv. ane, an itooe „zijn, haar voedsel". 



Tweev. an itaroea „hun beider voedsel". 



Driev. an i ngana taloe „hun drieër voedsel". 



Mvd. an i mangitooe „hun voedsel". 



Er valt nog hierbij te voegen, dat in den 2 den en 3 den pers. enkv. bij 

 woorden met half gesloten eindlettergreep resp. ngoe en nge wordt ach- 

 tergevoegd, bv. anangoe „uw kind", anange „zijn kind", van ana'a 

 „kind". Van inanga „moeder" vindt men, naast den vorm inange „zijne 

 moeder", in an gene, dus met twee pron. suff 3 e p. e. v., waarschijnlijk om- 

 dat men de i van inanga als naamwijzer voelt en dus na nge als twee- 

 lettergrepig, d. i. als stamwoord, waar achter dan weder het pron. suff. moet 

 worden gevoegd. 



De hierboven opgegeven vormen der Bezittelijke Voornaamwoorden zijn 

 voor een deel suffixen, voor een deel genitieven der zelfstandige pronomina, 

 voor een ander deel half-suffixen. Met de laatste benaming zijn aan te duiden 

 vormen als ngkoe, ngkamboea, ngkadoea, ngkami, ngkite, omdat 

 zij alle nog bestaan in hunnen ouderwetschen vorm van genitieven van koe, 

 kamboea, kadoea, ka mi en kit e, die als zelfstandige voornaamwoorden 

 hunne begin -k reeds hebben verloren. Hunne functie is dus alleen die van 

 pronominale genitieven en hun genitief-vorm is versteend, maar uiterlijk 

 verschillen zij niet van de genitieven der zelfstandige pronomina. Echte suffixen 

 zijn vormen als -'oe, -noe, -ngoe, -nge, bij welke het lidwoord dat zij 

 oorspronkelijk gehad hebben en dat in het Talaoetsch, gelijk in zoovele andere 

 Indonesische talen een genitiefteeken is geworden, is verdwenen of onherkenbaar 

 geworden. Het is begrijpelijk genoeg dat de genitiefvormen der pers. v. n. 

 woorden de neiging hebben om suffixen te worden. Waar zij eenlettergrepig 

 zijn, geschiedt dit geregeld. Men ziet dan zelfs dikwijls nog dat het lidwoord 

 verdwijnt, zoodat in dezelfde taal of in twee zeer nauw verwante talen 



