112 



p a d a b a p a k o e, p a d a Toean „ bij mij n vader, bij Mijnheer", of naar de oor- 

 spronkelijke beteekenis: „ plaats waar mijn vader, Mijnheer is", omdat dit beleefder 

 is dan het enkele „mijn vader, Mijnheer", zooals het ook in 't Ned. beleefder is te 

 zeggen: „ik kom ten Uwent", dan „ik kom bij u". Zoo zegt het Sang. ano e n 

 amangkoe, ano e n Toeanga en het Tal. dingan iamangkoe, di- 

 ngan i Toeanga, dns: Mal. këpada bapakoe, daripada Toean, Sang. 

 so/ong anoe n amangkoe, bo'oe anoe n Toean g, Tal. soe ringan 

 iamangkoe, boea ringan i Toeanga „naar mijn vader, van Mijnheer 

 af"; ia' o e man o e ringan i Toeanga „ik ga naar Mijnheer", ia'oe 

 woea ringan i Toeanga „ik kom van Mijnbeer". 



Tot de voorzetsels kan ook nog worden gerekend sara, Sang. sa rang, 

 als subst. „grens", als prepositie „tot aan". Zoo vraagt men bv. aan iemand 

 die op reis is geweest: sara apa? „tot waar (zijt ge geweest)?" 



Ook baoega „ter wille van", eveneens een zelfst. n. w., kan als voor- 

 zetsel worden beschouwd, bv. baoeg oe ia mi o e „ter wille van ulieden". Ook 

 in het Sang., speciaal op Siaoe, komt dit woord voor, in den vorm baoege. 



§ 70. Tusschenwerpsels. 



De tusschenwerpsels staan, als onmiddellijke uitingen van het gevoel, 

 dikwijls buiten de gewone klankwetten der taal. Ook in het Talaoetsch is dit 

 bij eenige tusschenwerpsels op te merken. 



De gewone vocatief-interjectie is e!, om te roepen o! Een man roept 

 zijn makker met o anoe! „zeg vrind! zeg dinges!" Tot meer dan één spre- 

 kende, gebruikt men: o manga na'a „zeg vrinden!" Dit mangana'a is 

 een meervoudsvorm van ana'a „kind", hier in den zin van „jongen, vent", 

 gevormd met manga. Bij de bespreking der pers. v. n. woorden is de vorm 

 ngana van dit mangana'a afgeleid, zie § 61. Waarschijnlijk is dit o ma- 

 ngana'a „zeg, jongens!" oorspronkelijk een toeroep van een heer tot zijne 

 slaven of van een hoofd tot zijne onderhoorigen, die later meer algemeen is 

 geworden. Vrouwen roepen elkaar met o mom o! „zeg vriendin!" Dit mom o 

 beteekent in het Sang. „zusje, meisjelief" (mom o'). 



Uitroepen van verbazing en angst, zijn: o e are! ia'oe no! „wee mij!" 

 oeare ia'oe ngana o! „wee ons!" Andere uitroepen van verwondering zijn 

 nog bij vrouwen: ia'oe mangke tala, ina', z. v. a. „neen maar!" of 

 ia'oe mangke tala e, woordelijk: „ik niet, hoor! daar moet ik niets van 

 hebben!" 



Dreigend, vooral tot kinderen, is taka i'o „straks jij", d. i. „straks 

 kom jij aan de beurt!" 



