113 



Een uitroep van angst is a i ! 



Afwerend is: ar ie, ma'! „houd op, jongen! laat dat, jongen!" Hierin 

 is ma' eene afkorting van ma inga „jonker, jongeheer !" 



Tot meisjes, ar ie, mo' „houd op, laat dat, meisje!", waarin m o' afkor- 

 ting is van m o m o. Afwerend uit vrees is oh! 



Afschuw uit men met his, eis! „bah!" Eis zegt men ook, wanneer 

 men iemand iets hoort beweren dat onwaar is. Vergist men zich zelf, dan roept 

 men uit : i e' ! 



Aansporend zijn e', ate! „kom, komaan!", bv. at e, inaite „toe, ga 

 nu!" ate, inawaka „kom, ga nu zeewaarts!" ate, ireete „toe, ga nu land- 

 waarts !" 



ate, pa'asireëte „toe, kom toch!"; ate sireëte, dangante „toe, 

 kom dan toch boven !" Ook bete wordt gebruikt in den zin van ons : komaan, 

 vooruit! bv. bete anoea inawa arendi „komaan, breng het hier", we te 

 ranganaë isindi „komaan, breng het hier boven!" 



Bij het wegjagen van dieren gebruikt men s i', s e' ! voor varkens ook o e i s ! 



Het Sang. baiko „geet op, geef hier!" is in het Tal. be'o, ook 

 go 'o. 



Uitroepen van beklag zijn: o kasiang, waarmede men zich zelf be- 

 klaagt; de begin -k doet denken aan ontleening uit het Maleisch. Om anderen 

 te beklagen, zegt de Talaoerees in het enkelv. iasao, in het meerv. i ma- 

 w^iasao, met den klemtoon op o. Het komt mij voor dat dit moet worden 

 ontleed in i asa o, waarin i het lidwoord, o een tusschenwerpsel is en asa 

 het telwoord „één", hier te nemen in den zin van „ander", d. i. „kameraad, 

 vriendin", zoodat das i asa o is weer te geven met „die arme vrind !" Ook het 

 Sang. piroea, dat hiermede synoniem is, beteekent niet anders dan „ vriend, 

 kameraad", vgl. het Bar. pindongo, eveneens samengesteld met pi-, vanden 

 stam r o n g o, Mal. d ë n g a n, Sang. d i n g a n g, Tal. d i n g a n a „ makker, gezel". 

 In het Lindoesch (West-Toradja'sche taal) heet de kat pindongo, dus z. v. a. 

 „ huiskameraad". 



Eene vraag om bevestiging wordt uitgedrukt door a r a e, dus z. o. a. 

 ons „niet waar?" 



§ 71. Bij gebrek aan een anderen tekst, geef ik hier nog dien van 



eene vervloeking, uitgesproken over eene kip, ten behoeve van een koortslijder, 



die zijne ziekte op het dier overdraagt, om er zoodoende zelf van af te raken. 



De vertaling is misschien niet geheel juist, maar in hoofdzaak is het stukje 



verstaanbaar. 



Verhandelingen dl. LIX, lo st. 8 



