als regel den tekst, zooals die werd nagelaten, allicht niet zonder grondige 

 herziening zon hebben gepubliceerd. 



Een andere methode is, het nagelaten stuk critisch onderhanden nemen 

 en met gebruikmaking der resultaten van latere onderzoekingen, het betrokken 

 geschrift geheel omwerken en aanvullen. 



Ook dit komt echter noch raadzaam, noch billijk voor. Het werk wordt 

 dan feitelijk van een ander, en zou zeker door den schrijver bij leven even- 

 min als het zijne geaccepteerd zijn. 



Op grond van deze overwegingen koos ik een middenweg tusschen 

 deze twee alternatieven en bepaalde mij er toe, het handschrift te zuiveren van 

 onopzettelijke taal- en schrijffouten, verder hier en daar eene kleine redactie- 

 wijziging aan te brengen, en enkele voetnoten, door [ ] gemerkt, aan de 

 verklaringen van den schrijver toe te voegen. 



Doch men zal licht ontwaren, dat ik mij inderdaad tot het noodige 

 heb beperkt, en in het algemeen meer overhelde naar de eerste, dan naar de 

 tweede der genoemde uitgaaf-methoden. Immers, op die wijze loopt men 

 minder kans den auteur te schaden, daar de welwillende lezer gaarne de onvol- 

 tooidheid van het werk in aanmerking zal willen nemen, dan door allerlei 

 wijzingen en „verbeteringen", die misschien later weer weg worden geredeneerd 

 en waarvoor men den auteur ten onrechte dan aansprakelijk zou gaan stellen. 



De inhouds-opgave van Dr. Brandes is weliswaar vrij uitvoerig, maar 

 het kwam toch wenschelijk voor den tekst, waarop zij betrekking heeft, tege- 

 lijkertijd uit te geven, mede opdat ieder in de gelegenheid moge zijn de 

 opvattingen van Dr. Brandes te verifieeren. 



Ofschoon dit niet nader werd opgegeven, bleek de inhoudsopgave te 

 zijn ontleend aan Babad Tjerbon, No. 36 uit de Collectie-Brandes. a ) 



Dit handschrift is blijkens daarin voorkomende notitie, geschreven (of 

 afgeschreven) door een zekeren Moehammad Noer 2 ) en bevat, behalve den 

 Babad-tekst en eenige persoonlijke aanteekeningen van een der houders, nog 

 een paar verzen in het Soendaneesch, die hier echter niet ter zake doen. Eene 

 korte aanwijzing nopens de lectuur van het geschrift aan het slot is na den 

 tekst overgenomen. 



De Babad-tekst zelve beslaat 75 -f- 4 pagina's folio, met + 17 a 18 

 regels per pagina, in duidelijk Arabisch karakter, hetwelk hier om begrijpelijke 



1) Zie: ,,Lijst der handschriften in berusting bij Dr. J. L. A. Brandes enz.", Kot Bat. Gen. 1906. 

 Bijlage I. 



2) Volgens een andere notitie, gedateerd: Bandoeng, 10 Maart 1S7", zou liet zijn samengesteld door 

 Ki Moertasiah, en in bezit zijn geweest van Adimadja, 



