4 



daarentegen op Gr. Sangir en in het Noord-Karakelangsch nanasi; dj e roek 

 is op Salibaboe bosa, op Sangir en Noord-Karakelang limoe; waar elders 

 boesa'a (pisang) en e sa ka (man, mannelijk) gezegd wordt, zegt men op 

 Noord-Karakelang boesa' en e sa' (Groot-Sangir boesa' en e se'). l ). 



Te Roes o (Karakelang-Zuid) boort men nog een ander dialectisch 

 verschil, dat echter aan het verdwijnen is: in plaats van de Salibaboesche l< 

 hoort men daar de s gebruiken, b. v. e s a s a, Awasoeana, voor e s a k a en 

 Awakoeana; apoesa soe 1 all o e bassasa, voor apoeka soe la Hoe 

 bassaka (= kalk in een gebarsten bamboekoker, Sangireesch apoe' soe 

 lëlloe' bë'sahë'). Deze s is niet onmiddellijk uit de h, maar uit de Ij ont- 

 staan. Zooals reeds gezegd, verdwijnt dit echter gaandeweg, sedert er te Roeso vele 

 lieden van Niampak zijn komen wonen, die deze eigenaardigheid der oorspron- 

 kelijke bewoners belachelijk maakten en hun dialect wisten te doen domineeren. 



Het is merkwaardig, zoovele verschillen te vinden — veel meer dan men 

 op de Sangir-eilanden aantreft -- onder een bevolking zoo gering in aantal en 

 betrekkelijk dicht bij elkaar wonende. 



§ 4. Waar op pagina 6 gezegd wordt, dat het Talaoetsch den oorspron- 

 kelijken eindsluiter n of m tot na maakt, daar moet de restrictie gemaakt worden, 

 dat zulks niet altijd geschiedt, althans tegenwoordig niet bij het overnemen van 

 vreemde woorden: voor Ben j ami n, Willem zegt men: i Benjami, i Welle. 



Zoo vond ik patiri voor tol van den stam tiring (Sang. id.) — 

 draaien, naast tiringa in de uitdrukking tiring oe poea of tirim poea 

 — duizeligheid. Bij niroe z= wan, waar het Sang. nihoeng heeft en men 

 dus niroenga of niroena zou verwachten, heeft men slechts met een 

 schijnbare uitzondering te doen, daar de ng van het Sang. woord niet oorspron- 

 kelijk lijkt, te oordeelen naar Tont. ni'oe en Mal. njiroe. Het derde voor- 

 beeld, dat ik hiervan ken, is het woord ipoe = smid, Sang. kip o eng. 



Wat andere eindsluiters betreft, zoo hoort men i Paoeloe, i Loeka, 

 i J o e s o en g o r o b a voor P a o e 1 o e s, L o e k a s, J o e s o f en g r o b a k. 



§ 5. Navel is in het Sang. niet p o e s i d e, maar p o e i d ë', terwijl 

 e po sa niet staart beteekent, maar stuit; voor staart heeft men 't woord to/e 

 (Sang. id.) cf. më'poesë' en malie 'poesë' (S.) = appoesa (T.) 



1) Tot voor ongeveer 30 jaar hadden de Rijkjes op de Sangir-Eil. elk een invloedssfeer op de Talaoet- 

 Eil. als volgt: 



Mauganitoe op Zuid-Karakelang, Taboekan op Salibaboe, Taroena op Noord-Karakelang, Siaoe op 

 Kabroeang. 



Sedert de meer directe bemoeiingen van ons bestuur met deze eilanden is deze invloed tot een bloot 

 historische traditie geworden. 



