VI 
bekennen het, is ons betoog zwak, maar men bedenke hoe moeielijk het is 
tot den oorsprong van oude Chineesche zeden en gewoonten op te klimmen 
met de gebrekkige hulpmiddelen die iemand in Indië (waar de bouwstoffen, 
in China vergaderd, werden uitgewerkt) te dienste staan; waar wij slechts 
eene kleine, zelf verzamelde hoeveelheid Chineesche boeken te onzer beschik- 
king hadden en geen bibliotheek, die veel over Westersche ethnographie be- 
vat; waar, eindelijk, de Chineesche bevolking ten opzichte van hare eigene 
gebruiken en gewoonten in de diepste onwetendheid verkeert, en men dus 
alles wat men hiervan weten wil bij stukken en brokken uit hunne boeken 
halen of door vergelijking en opmerking te weten komen moet. Daarbij 
komt nog, dat tot nu toe weinig of niets over een onderwerp als dit in eene 
Europeesche taal geschreven is. Slechts Doolittle wijdt er in zijn werk „Soc- 
ial Lafe of the Chinese” drie hoofdstukken aan onder den titel 7 Established 
annual Customs and Festivals,” maar hij is hoogst oppervlakkig in alles wat 
hij mededeelt en behandelt bovendien niet de Emoy-Chineezen, maar wel die 
van de hoofdstad Foeh-Tsjowfoe, van waar zoo goed als geene landverhuizers 
naar onze koloniën trekken. Nergens geeft hij eene bevredigende verklaring 
of oplossing van hetgeen hij zegt; nergens dringt hij tot den oorsprong van 
de zeden en gebruiken door, en klaarblijkelijk is zulks een gevolg van zijne 
onbekendheid met de Chineesche letterkunde, waarmede men eenigzins ver- 
trouwd behoort te zijn zoo men zich op redelijke wijze van de gewoonten 
en begrippen van het volk rekenschap wil geven. Een schrijver in de „China 
Review” (VIL, bladz 336) sprak het volgende als zijne meening over Doo- 
httle's werk wit. 7The volume contains many inaccuracies in details, and as all 
„the social customs and religious ceremonies described in the book are explained 
„on the basis of popular hearsay evidence, instead of tracing the phenomena 
„of modern society and religion back to their fountain-head as described in 
„the Laú Ki (*) and the lustorical records, there is about the whole work a 
„moticeable lack of exactness and a want of historical comprehension.” — Wij 
onderschrijven dit oordeel zonder aarzelen, maar hopen en vertrouwen dat 
hetzelfde verwijt ook ons niet treffen zal ; want wij hebben inderdaad getracht de 
gebruiken, door ons beschreven, na te sporen tot hunnen hoofdoorsprong, en 
de lezer zal oordeelen in hoeverre wij daarin zijn geslaagd. Zelden zullen 
wij ons dus op het zeker niet onverdienstelijke werk van Doolittle kunnen 
beroepen, niettegenstaande wij ten volle overtuigd zijn van de waarheid, dat 
(5) Zie lager, bladz. 71 noot 6. 

