Vu 

_pprogress in science can only be achieved by making use of the materials 
_weollected, and by building upon foundations already laid” (*). 
Fe, Met voordacht namen wij de zeden en gewoonten tot richtsnoer zooals 
zij zich uiten te Emoy. Een vrij langdurig verblijf aldaar ter plaatse gaf 
ons de gelegenheid er meer dan ergens elders het volk in zijn doen en laten 
gade te slaan; bovendien is de stad bewoond door een conglomeraat van 
emigranten uit alle streken van het omliggende vasteland, en dit maakt dat 
men zoo goed als zeker wezen kan er ook alle gebruiken en gewoonten aan 
te treffen, die in het zuidelijk kustland der provincie Foehkjen, dat het va- 
derland van de Java-Chineezen is, in zwang zijn. De stad Emoy is inder- 
daad de meest geschikte basis voor dit werk. Onze keuze neemt ook miet 
weg, dat dit boek er miet minder geschikt om wezen zal tot richtsnoer voor 
de kennis van een gedeelte der zeden en gewoonten van de Java-Chineezen 
dienst te doen: integendeel, wij vermeenen dat het er in bruikbaarheid, en 
vooral in volledigheid, door winnen zal. Want veel zal erm verhandeld 
worden dat in Indië niet voorkomt of in onbruik is geraakt, terwijl er daar- 
entegen weinig gebruiken, voor zoover die binnen ons bestek zouden vallen, 
op Java zullen zijn te vinden waaromtrent dit werk geene inlichtingen geeft. 
Veel immers van de zeden en gewoonten hunner vaderen zullen de Chineezen 
im den loop der eeuwen, die zij reeds onder de Javanen doorbrachten, onge- 
twijfeld hebben laten varen, maar weinig nieuwe gebruiken zullen zij er hebben 
bijgekregen of overgenomen van het volk waarnaast zij leven, en dat op het stuk 
van zeden en gebruiken zoo sterk van hen verschilt. Een enkel woord om- 
trent het vaderland der Java-Chineezen dient hier echter vooraf te gaan. 
| Emoy is een der meest belangrijke havens, die in China voor den 
vreemden handel zijn geopend. Zij ligt aan het zuidelijk kustland der pro- 
vincie Foehkjen op eene breedte ongeveer van 24°40 noord en eene lengte 
van Ì18° oost, en is als eene natuurlijke deur, door welke de Chineesche 
emigranten, die Java bevolken, wit hun vaderland naar buiten zijn gestroomd. 
_ Een schoone rivier, ter plaatse Liông-khee (% of Drakenrivier geheeten, 
werpt: hare wateren hier door een reusachtigen mond, die meer nog den naam 
van zeearm verdient, in zee, en vormt een baai die, met dozijnen van eilandjes 
als bezaaid, een veilige ankerplaats, zelfs in het hevigste stormweder, aan 
schepen van alle grootte en diepgang biedt. Men heeft wel eens gezegd dat 





() P.G. & O0. F. von Möllendorff, „Manual of Chinese Bibliography.” 
Nl: DO HE XZ. 

