. 
p 
€ 
- 
le 
p 
d 
he 

IX 
zijn en het woeste bergland met de trotsche klippen, die den zeeboezem aan 
alle kanten omzoomen, een landschap vormt van indrukwekkende schoonheid, 
zoo kan de grond toch niet op groote vruchtbaarheid en rijkdom bogen. 
Want de eindelooze reeksen van heuvelen, waarin reusachtige blokken gra- 
niet de hoofdrol spelen, bieden er den bewoners niet veel meer aan dan zan- 
dige hellingen, door verweering van het graniet ontstaan. En hoewel nu 
Pr « 
Re Kin 
noeste vlijt die met kracht van arbeid en bemesting grootendeels in landerijen 
en velden heeft weten te herscheppen, zoo is toch de opbrengst geheel oneven- 
redig aan de behoeften der bevolking. Geen wonder dan ook dat velen hun- 
ne toevlucht nemen tot de stad, en daar in scheepvaart, nijverheid en handel 
trachten te veroveren wat de landbouw niet in staat is hun te verschaffen. 
_ Dientengevolge is Emoy als een mierennest geworden, dat van bewo- 
ners wemelt en krioelt. Men schat de bevolking van het eiland veelal op 
ruim driemaal honderdduizend zielen, waarvan twee derden in ‘de stad 
en voorsteden en een derde in de 136 dorpjes en gehuchten wonen, waarmede 
het eiland als is overdekt. De schraalheid van den bodem heeft stellig in 
niet geringe mate den ondernemingsgeest van zijne bewoners im de hand 
gewerkt. « Zij dreef hen spoedig bij honderdtallen over verre zeeën, naar 
Formosa, de Molukken en naar Java, ja zelfs naar Peru, Cuba en Australië 
waar een ruim veld zich voor hun ondernemingsgeest en werkkracht ontsloot 
en betrekkingen konden worden aangeknoopt met een kuststreek, die zoo 
geschikt lag voor den buitenlandschen handel (7). Het pleit niet alleen voor 
de groote energie, maar ook voor de physieke en moreele kracht van eene 
natie, dat zij hare kinderen laat vertrekken van onder den heerlijken hemel, 
dien het vaderland hun biedt, naar gewesten binnen de tropen en over den 
verren Oceaan, waar geene rasgenooten of eigen altaren en goden hen wachten, 
maar wel onbekende en vijandige volken hen verbeiden; waarheen zij zich 
niet begeven bij honderden of duizendtallen tegelijk, ten einde met geweld 
of gewapenderhand zich een weg te banen voor hunnen ondernemingsgeest, 
maar als het ware slechts een voor een of bij kleine groepen met de moedig- 
sten aan de spits, ieder steunende op eigen kracht, eigene bekwaamheid en 
eigen moreel overwicht. Het is een verschijnsel dat slechts in dàt tijdperk 
van vervlogen eeuwen zijne wedergade vindt, waarin nog geen lichtstraal der 
geschiedenis ooit is doorgedrongen en slechts vergelijkende taalstudie in staat 

(:) De waarde van den in- en uitvoer der goederen, die aan rechten onderworpen zijn, beliep 
voor Emoy in het jaar 1879 niet minder dan 9,029,149 taels: — „Returns of Trade at the Treaty 
Ports for the year 1879.” Een tael is ongeveer # 1, 5. 
