
EERSTE MAAND, TWEEDE DAG. 
Herhaling der nieuwjaarsofterande van suikerwaren aan den Hemel, de Heeren der _ 
drie Werelden, de huisgoden en de tabletten. Herhaling der groote nieuwjaarsofferande aan 
de voorouders. 
Het sluiten en openen der putten. Het voeden van de onverzorgde zielen op den 
Iden en 16den van elke maand. 
Zooals reeds boven op bladz. 6, 9 en 17 is aangestipt, worden in den morgen _ 
van dezen dag op nieuw de offeranden van wierook met #shioè"-dzia gebracht aan den 
God des Hemels, de saam-haì-kong, de huisgoden en de tabletten, eu wel aan de 
tafels waarop nog de suikerwaren van den vorigen dag zijn uitgestald. De thee wordt 
op al de tafels vernieuwd, doch de suikerwaren niet. Tegen den middag wordt in 
sommige gezinnen nogmaals hetgeen men dien dag eten wil aan de voorouders geofferd, _ 
en wel op dezelfde wijze als. boven in het kort is beschreven (bladz. 15 en volg.). 
Een eigenaardige plechtigheid op den tweeden dag des jaars is „het openen der 
putten” Ahoei-tst"s (Y). Het volk zegt, dat evenals de mensch, ook de geesten gaarne 
een vrijen dag in ongestoorde kalmte doorbrengen, en rust genieten willen op den 
eersten dag van het jaar; van daar dat men op Oudejaarsavond de putten afsluit, om 
te voorkomen dat de nieuwjaarsrust der daarin vertoevende geesten door het scheppen 
van water wordt gestoord. Men gebruikt tot het afsluiten bij voorkeur een groote 
zeef, aangezien men de geesten niet van hun vrijheid berooven of in het stikdonker 
gevangen houden mag, maar hun gelegenheid moet geven zich door de gaatjes van 
het deksel te bewegen waar heen zij willen. Op den morgen na Nieuwjaarsdag zet 
men suikerwaren (fsijèn-áp, zie bìadz. 5) met brandende kaarsen terzijde van den put 
om de gunst van den putgeest af te smeeken; men verricht vervolgens de wierook- 
offerande die fshioe'-deia heet, en schept ten slotte eenig water, als om den put 
in te wijden voor het gansche jaar dat zoo pas ingetreden is. 
Volgens het Chineesche volksgeloof is de onzichtbare wereld bewoond door de zielen 
van een groote menigte afgestorvenen, die door gemis aan nakomelingen, of omdat 
dezen in gebreke blijven hun offeranden van eetwaren te brengen, steeds hongerig 
rondzwerven. leders plicht is het deze verlatene geesten eten te geven op de alge- 
meene voedingsdagen, die op den 2den en 16den van elke maand vallen. Bijna 
elk huisgezin plaatst tegen zonsondergang het eten, dat voor het gewone avond- 
OP seen 







