En 
Sommigen gelooven dat het noodig is de paarden te drenken, en den papie- 
ren drijvers een versnapering te geven alvorens zij vertrekken. Daarom wordt vóór 
het verbranden dikwijls een emmer water, soms met gras of boonen, aan de huis- 
deur geplaatst voor de paarden, en suikergoed, thee en wierook klaargezet voor de 
dragers en de drijvers, doch anderen bestemmen deze offerwaren alleen voor de goden 
die in deu loop van den nacht worden terug gewacht, en een hartversterking dienen 
te vinden bij hun aankomst Want het moet nog duren tot den volgenden dag 
alvorens hun een wezenlijk stevig maal kan worden aangeboden; doch voor wien men 
die suikerwaren ook moge bestemmen: in elk geval wordt ten bate van de dragers 
een papiersoort van gering gehalte verbrand als werkloon, en tot tegemoetkoming in 
hunne reiskosten. 
Den volgenden dag, liefst vóór den middag, en meestal vroeg in den morgen, 
worden dan de hongerige en vermoeide goden uitgenoodigd hun ledige maag te goed 
te doen aan een overvloedigen maaltijd, klaargezet in front van hunne beelden in het 
tabernakel. Armere gezinnen bezigen voor de offerande slechts suikergoed, koekjes en 
dergelijke dingen, doch de meer aanzienlijken, die het betalen kunnen, nemen de 
zoogenaamde „drie vleeschofferwaren’’ of saam-sing (©): een gerooste of gebraden eend, 
een dito hoen en een varkenskop. Dikwijls worden hieraan nog toegevoegd een 
varkenspens en een varkenslever, al naar gelang van vermogen en devotie, en dan 
spreekt men van de vijf vleeschofferwaren” ugów-sing (°). De eend en het hoen zijn 
niet in stukken of open gesneden, maar de ingewanden zijn er uitgehaald door 
den anus, of door een kleine opening in den nek. Het is geen volstrekte noodzake- 
lijkheid gebruik te maken van de bovengenoemde drie offerdieren, en vleesch van 
andere huisdieren kan even goed dienen; zelfs mag men een of meer der otferartikelen 
vervangen door maccaroni, vermicelli of eieren. Bovendien worden bijna altijd nog 
andere dingen, als vruchten en koekjes, aan de offerande toegevoegd, al naar goed- 
vinden van den offeraar. 
Fen offerande van saam-sing of ngów-sing heet „huisdier-offerande” sizg-lée (1), en 
wordt opgedragen op de wijze die hiervoor, op bladz. 15 en volg. beschreven is. 
Een groot gedeelte der bevolking beschouwt den dag waarop de goden terug- 
komen en ingehaald worden als het geschikte tijdstip om de gewone bezigheden, die 
ter wille van Nieuwjaar tijdelijk waren gestaakt, wederom op te vatten. Doch ande- 
ren, en wel de meesten, wachten daarmede nog tot den volgenden dag. 
ozitoR os ië. 

