ee 


























ee. oid 
cash (ongeveer een halven gulden) gewikkeld in een rood papiertje, en verdwijnt. 
Daarna wordt door alle huisgenooten, te beginnen met den oudsten zoon, wierook ge- 
_b ‚ wijn geofferd en het hoofd tegen den grond geslagen. Men verbrandt papier 
en ontsteekt mertjons voor de deur, en alles gaat in zijn werk juist als bij een ge- 
wone sing-leé offerande, die boven, op bladz. 15 en volg. is beschreven. Het ofter- 
papier dat men gebruikt is sioe-kiem of „papier voor een lang leven (f”)”, en dient 
wederom om van den eeuwigen Hemel, het uitvloeisel van alle leven en den beschikker 
over de lengte der menschelijke dagen, een hoogen ouderdom af te smeeken. Een 
grooter soort, speciaal voor den feestdag des Hemels vervaardigd, wordt in de winkels 
verkocht, en meestal eerst gevouwen in den vorm van kleine schuitjes alvorens men 
_ het verbrandt. 
“Vele lieden begeven zich dadelijk na de offerande ter ruste, doch sommigen 
: roepen de rondtrekkende poppespelers in, die twee aan twee door de straten zwerven 
en, door op een klemen, schelklinkenden gong te slaan, hunne aanwezigheid doen 
kennen. Na een poosje te hebben gespeeld gaan zij heen om elders hun geluk te 
beproeven en andere lieden, die vroomheid aanspoort niet vóór den volgenden morgen 
paar bed te gaan, den tijd te helpen korten. 
4 Het vereeren van den. God des Hemels geschiedt op verschillende uren van 
den nacht, zoodat men dikwijls tot zonsopgang toe het geratel van de onverdragelijke 
erackers in den omtrek hoort. Sommige lieden gaan uit godsvrucht dien nacht in het 
geheel niet naar bed maar blijven wakker tot den volgenden morgen, als wanneer men 
wederom kaarsen op de oftertafel ontsteekt en wierook aanbiedt met het gewone 
fshioë'-dzia. Tegen den middag worden de offerartikelen toebereid en geheel of ge- 
deeltelijk opgegeten door de huisgenooten, maar de koekjes, taarten enz. : Aó-pid”9-éw- 
h (#°) deelt men aan de vrienden en familieleden rond, evenals den varkenskop, 
dien men tot dat doel in stukken heeft gesneden. Ook de eenden en de kippen 
worden somtijds weggegeven, doch alleen aan zeer intieme vrienden. Men krijgt na- 
tuurlijk dergelijke tegengeschenken, afkomstig van de offeranden van bekenden en ver- 
wanten, terug. De brengers ontvangen een fooitje, waarvan de grootte afhangt wel is 
waar van de lengte van den weg en de mildheid van de gevers, doch dat in Emoy zelden 
meer dan vijftig cash (tien Àà twaalf cents) bedraagt. Gewoonlijk zijn het de vrouwe- 
lijke bedienden die met het overbrengen van de offergeschenken worden belast. Bijna 
alle gegoede en deftige families hebben namelijk een of meer van zulke dienstboden, 
boë-d (*%) of „moedertjes in dienst, aan wie de verzorging der kinderen, het was- 
hen van de-kleederen, het koken van den pot en dergelijke huishoudelijke bezig- 
Ee 
& 
= 
i 
] 
heden meer zijn opgedragen. Zij verdienen van een tot twee dollars ’s maands, en zijn 
(°°) Zie de noot op bladz. 15, V. 
OD HR B Z 
Beet Ar. 

