zn 
en steekt ze daarop vast in den deurstijl, buiten aan de straat. Op den 1sten en 
15den van elke maand geschiedt deze wierookofferande bovendien des morgens. 
5 4. 
HET BIDDEN OM REGEN. 
In tijden van langdurige droogte wordt de Hemel door de Manderijnen aange- 
roepen om verandering van weder. Dit heet Mhiet-how (°°): vbedelen om regen” of 
kioë-how (°6): nom regen bidden”. 
Meestal wordt daartoe door het volk een schriftelijk of door een deputatie 
een mondeling verzoek ingediend bij den hoogst-aanwezenden magistraat der plaats, 
doch niet zelden ontwerpt deze uit zich zelven het plan en laat allerwege aanslaan 
wanneer hij zich naar den tempel zal begeven, om door aanroeping van de hoogere 
machten regen te verkrijgen. 
Nooit durft een Manderijn het wagen het aanzoek der bevolking in den wind 
te slaan, want het hoogste volksbelang, de oogst, staat op het spel, en voor zulk een 
zaak van gewicht moeten alle nevenconsideraties wijken. Bovendien: zou hij weigeren 
en mocht de oogst geheel of gedeeltelijk mislukken, niet slechts zou hij dan gevaar 
loopen zich den wraak des volks op den hals te halen, maar zelfs zou hij door het 
Opperbestuur geheel verantwoordelijk wordeu gesteld voor alle gevolgen van het onheil. 
Zijn betrekking zou hem worden afgenomen en hij zelf wellicht als plichtvergeten 
ambtenaar worden gestraft. Hij weigert dus nooit en geeft altijd aan de uitnoodiging 
des volks gehoor, al ware het alleen om zich tegen nadeelige gevolgen, die uit een 
weigering zouden kunnen voortvloeien, te dekken. 
Tot het verkrijgen van regen roept men de tusschenkomst in van den afgod 
die den hoogsten rang in de stad bekleedt, namelijk den Síg-Hóng-Já (97): den 
God van de Stadswallen en Grachten. Zijn tempel ligt te Emoy binnen de vesting, de 
zoogenaamde sid? (°), in het centrum van de stad. En in dorpen en kleinere plaat- 
sen, waar geen walen zijn en dus geen Stedegod aanwezig is, wijzen de ouderen en 
hoofden den tempel aan van de eerstaanwezende godheid. 
Een of meer dagen voordat het tijdstip, hetwelk voor het eigenlijke bidden 
om regen is aangewezen, daar is, begeeft de Magistraat zich naar den tempel, verge- 
zeld door verscheidene Manderijnen van lageren rang. Ten teeken van rouw en zelf- 
vernedering tegenover den Hemel zijn zij allen gekleed in linnen of katoen, zonder 
eenige versierselen of kenteekenen van rang en waardigheid. Zij dragen wel is waar 
den kegelvormigen staatsiehoed, doch de opliggende roode franjes zijn er afgenomen, 
daar, zooals wij reeds op bladz. 3 hebben gezegd, rood nooit mag worden gebruikt 
ae) Tt FS ee * 3E] $ | 
(7) Ei) REA AR Zie de beschrijving van dezen afgod en zijn tempel in onze verhan- 
deling over den laatsten dag van het jaar. (*) E00 , 

