mm Dh am 
van rouw. Anderen dragen wierookstokjes in de saamgevoegde handen. De Man- 
derijnen vergezellen den stoet niet , maar begeven zich terstond in alle stilte naar 
hunnen Ja-mun terug, met het doel het volk aldaar af te wachten en, zoodra 
de processie voorbijgaat, naar buiten te komen, om den Hemelgod met wierook en 
knielen te verbidden. 
In de nabijheid van de oude mannen loopen twee personen, die met behulp 
van een draagstok een emmer water over de schouders dragen. Telkens en telkens 
steekt de achterste drager een groenen tak daarin, sprenkelt het vocht hmks en rechts 
over den weg onder het mompelen van bezweringen en gebeden, en roept daarbij uit: 
how-lat, höw-lat (*°*) rkom, o regen.’ * Een papieren vogel, boven op een stok beves- 
tigd, met langen hals, kleinen kop en éénen poot, alsmede een dwergachtige pop van 
een afzichtelijk voorkomen en eveneens van papier, verschijnen verder in den stoet. 
De vogel heet siong-ióng (*°3) en is de voorbode van den regen, terwijl de pop den 
häan-poát (*°*), of den duivel der droogte voor moet stellen. En terwijl nu de stoet 
zich langzaam door de straten voortbeweegt, en de achteraankomende menigte meer 
Cc» MW 3. 
(3) DE] sE ‚ Dit is een fabelachtig dier, dat in de „Huisgesprekken van Confucius” 
(AL F ZR Hi, hoofdstuk II, art. nd E) optreedt. Op zekeren dag kwam 
er in het staatje T'shi Ek een vogel met één poot nederstrijken in het hof van den vorst en 
huppelde er, met de vleugels slaande, in het rond. De vorst was zeer verwonderd, en zond iemand naar 
het staatje Loe 5 om Confucius omtrent het geval te raadplegen. „Deze vogel heet siong-ióng, 
zoo sprak de wijze, ven voorspelt water. In vroeger tijden is er eens een knaap geweest, die op één 
„been hinkend en heen en weder waggelend al zingende uitriep: „Het zal zwaar gaan regenen, want 
„de siong-ióng is in leven en beweging.” Thans — zoo ging de wijze voort, „nu dit dier te Tshi versche- 
„men is, zal de voorspelling vervuld worden. Ga dus spoedig aan het volk verkondigen dat zij zich 
shaasten voor de kanalen en grachten te zorgen en dijken en dammen te herstellen, want er is een 
„groote watersnood op handen.” — Kort daarop vielen er zware regens en werden alle staten door 
overstroomingen geteisterd, en veel schade en ellende werd onder de bevolking aangericht; doch in 
het staatje Tshi had men zich op het ongeval voorbereid, en was men dientengevolge van den ramp 
bevrijd gebleven. 
(en) EF il ‚ De oude Chineesche mythologie plaatst de duivels der droogte in het 
onbekende Zuiden, in de landen van de tropische zonnewarmte. Volgens de zip KEA 5 rhet 
Boek der Geesten en Wonderen,” dat gezegd wordt geschreven te zijn onder de Han-dynastie 
(202 vóór tot 221 na Chr.), wonen aldaar wezens van twee of drie voeten lang, die zonder kleederen 
rondloopen en de oogen boven op den kruin van het hoofd dragen. 
Zij kannen zich voortbewegen met de snelheid van den wind en veroorzaken groote droogte 
in elk land dat zij bezoeken. Zij mengen zich gaarne onder het volk, en, zoo men er bij toeval een 
ontmoet, werpt men hem dadelijk in den mestput, alwaar bij omkomt. De droogte houdt dan dadelijk op. 
Ook het „Boek der Liederen,” de En GK ( hoofdst. Kk 7E ), waarvan de oudheid op- 
klimt tot ver vóór de Han-dynastie, maakt reeds van den duivel der droogte melding. 

aha a ne 

