en nn 
























er meer aangroeit, hoort men de oude mannen zonder ophouden binnensmonds 
mompelen: Aaan-poát Óei tsai; siong-ióng poet bóe; hô tai khów, enz. (°°): „De 
duivel der droogte baart rampen en de si0ng-ióng dartelt niet: o waar toe /(o Hemel) 
al die ellende?!” Zoo gaat men langzaam voort, straat uit straat in, in de 
grootste stilte en eenstemmigheid, en niemand spreekt een woord. Doch daar valt plotseling 
een der oude mannen neder op de knieën: — de gong in de voorhoede wordt drie malen 
hevig geslagen en beantwoord in het midden en aan het einde van den stoet. Dit is het sein 
alle volgelingen om zich in deemoedige houding ter aarde te werpen, en de straten 
eren van het geroep: Hóng-Thijen a, khiet how a, kide baan-bien a(*°®): vo Vader- 
Hemel, wij smeeken U om regen, help Uw volk!” enz. Daarop staat de gansche 
stoet op en vervolgt den ingeslagen weg, doch na een twintigtal passen vallen allen 
ederom ter aarde, en herhalen hetzelfde gebed. Daar komt men een Manderijnswoning 
zoorbij. De Magistraat treedt naar buiten, ontsteekt wierook en plaatst de stokjes 
in den aschpot, die tusschen twee brandende kaarsen op een tafel is opgesteld aan den 
ingang van de deur. Twee vaandels met het opschrift: „wij smeeken U om malschen 
regen’ (197) zijn links en rechts van de tafel geplaatst. Op het zien van hunnen Ma- 
gistraat, die in grooten deemoed drie malen nederknielt en negen maal het hoofd tegen den 
grond slaat ter aanroeping van den Hemel, werpt ook het volk zich ootmoedig ter aarde, 
en het donderend geroep van: „O0 Hemelvader, wij smeeken U om regen” weergalmt 
aals door de straten. Zoo bereikt de stoet, na lang heen en weder trekken , dan ein- 
delijk de zee. Hier wordt de duivel der droogte aangegrepen en gedood, dat wil zeggen 
mishandeld, vaneen gereten en in het water geworpen, doch de vogel wordt gebracht naar 
den tempel van waar men is uitgegaan, en geplant vóór den afgod, om daar te blijven 
staan totdat de gebeden zijn verhoord en de regen eindelijk nederdaalt. 
Het komt natuurlijk dikwijls voor, dat het na dit al toch niet regenen wil, en 
Men hangt hem zelfs een ijzeren keten om den hals, als om hem boetvaardig- 
te laten doen voor zijne misdaad tegenover het volk, en in die positie blijft hij 
taan, totdat het eindelijk regent. Niet zelden wordt hij reeds zoo behandeld van af 
} eersten dag dat de Manderijnen zich naar den tempel hebben begeven om wierook 
te offeren. Doch helpt ook dit niet, dan grijpt men nog een laatste redmiddel aan om 
op de goden te werken, en wel: men legt zich boetedoeningen op door zich te onthou- 
van vleesch. Fen verbod wordt namelijk door den Magistraat uitgevaardigd op het 
RUB HERW MA 
zi zen) 154 Kk Hay, 1E FS maj, Da B TE Hej, De z wordt lang- 
gerekt en slepend uitgesproken. 
CD Dr oR HM. 

