Ee Pe 
Ling door talenten en vernuft. „Hij kende de vijf kanonieke werken door en door, 
„maar in het donker placht hij al zuchtende te zeggen: dit alles vermeerdert de levens- 
wjaren niet. Later ging hij zijn studie maken van de kunst om het leven te ver- 
lengen, en verspilde al zijn geld en goed aan planten en kruiden, zoodat zijne familie 
vin diepe armoede werd gedompeld. Hens hoorde hij, dat de bevolking van het 
„landschap Sjoeh (#4) 4. e. het westelijk gedeelte der tegenwoordige provincie Szetsjhwen, 
ynog voor het meerendeel uit eenvoudige en onbedorven lieden bestond, die gemakkelijk 
„konden onderwezen worden en bekeerd, alsook dat er veel beroemde bergen waren : — 
„hij begaf zich dus met zijne leerlingen daarheen, en zette zich neder op het Gebergte 
vvan het Geroep der Zwanen” (*!5), waar hij een boek in vier-en-twintig hoofdstukken 
„schreef over de ware Taoïstische leer. Hij zuiverde er zijne overwegingen en reïinigde 
wer zijne gedachten, totdat plotseling het Hemelsche Wezen tot hem afdaalde met 
„duizenden wagens en tienduizenden van ruiters, met gouden voertuigen en gevederde 
„troonhemels en met drie-aan-drie gespannen draken en opgetoomde tijgers, waarvan 
„men het aantal zelfs niet benaderen kon. Het begiftigde Tsjang Tao Ling met een 
„nieuwe, onvervalschte, onverdeelde leer, klaar en indrukwekkend. Hij ontving dezel- 
„ve, en bezat nu de macht om zieken te genezen. Het volk verzamelde zich daarop 
„rondom hem en eerde en diende hem als Meester, terwijl zijne volgelingen en 
„leerlingen weldra tot verscheidene tienduizenden aangroeiden.…” 
Ziehier het kort verhaal der zending, die Tsjang Tao Ling van den Hemel 
ontving, zooals het door de „Overleveringen van Geesten en Gemiü’’ (17°), een werk 
uit de vierde eeuw, in het vierde hoofdstuk wordt weergegeven. Wij zullen echter 
eenige nadere bijzonderheden, en wel van meer historischen aard, omtrent den profeet 
hier laten volgen. 
Het schijnt, dat tegen het jaar 60 onzer jaartelling het Chineesche rijk door 
zulke ernstige verwarringen werd geteisterd, dat Keizer Ming Ti (**7) besloot den raad 
in te winnen van zijne ministers en geleerden, en hen daarom opriep om hem hun oor- 
deel over de politieke verwikkelingen mede te deelen. Ook Tsjang Tao Ling diende een 
antwoord in, en hetzelve getuigde zóózeer van doorzicht en bekwaamheid, dat de schrij- 
ver aangewezen werd om Goeverneur van Kiang-Tsjow (1%), het Zuidwesten der tegen- — 
woordige provincie Sjansi, te worden. Doch weldra nam hij zijn ontslag en trok zich 
terug naar de Poh-Mang (17%) bergen, waar hij zich op nieuw aan de studie van het 
levenselixir en aan tooverkunst ging wijden. 
Hooge ambten en waardigheden werden hem ook door de Keizers Tsjang Ti 
(2°) en Ho Ti ('2*) aangeboden, maar Tsjang Tao Ling weigerde, en zette zich neder 
op den Draken- en Tijgerberg (12%), die in het departement Kwang-Sin (*25), in de 
en B en EE PB dr en mh fl 
Co U a Ce EE MH Cen ALP Dn 
cn) F0 ah 5) HE IS ui C°) E ÁB. De departements-hoofd- 
stad ligt op 28°27°36” breedte, en 115°46’00” lengte. 













