zei Bj 
vhad ontmoet, Li Poe Wun (132) geheeten. Deze had zich aan hem doen kennen als 
„de achterkleinzoon van Laotsze (153), en hem kaarten en recepten, alsmede een au- 
vthentiek boek gegeven, met bevel om mede te werken tot de uitvoering van de wetten, 
wwelké de Goddelijke Vorst van het groote evenwicht van het Noorden had uitgevaar- 
„digd van uit de stille raderen van het Hemelsche Paleis. (*2). Khow Khijen Tsji had 
„dit boek in ontvangst genomen, en bood het den Heer van Wej (*°) aan, maar aan 
„het hof en daar buiten waren er nog velen die geen geloof aan zijne woorden sloegen, 
ven alleen (de gunsteling des vorsten, de geleerde) Tshoei Hao (136) vertrouwde hem 
ven nam zijne leerstellingen aan. Hij (Tshoei Hao) diende (bij den troon) een me- 
„morie in, luidende: Wanneer de wijze vorsten (van de oudheid) hunne zending ont- 
vvingen, dan kwam er altijd de een of andere vingerwijzing van den Hemel. De 
„teekening van de Hwang-ho en het geschrift van de Luoh-rivier (137) brachten 
„boodschappen over in letterteekens op (den rug van) dieren, doch dit komt in 
„geene vergelijking met hetgeen thans is geschied, namelijk dat menschen en goden 

bergen Hy, EN waarop de Keizers aan den Hemel plachten te offeren. Hij is gelegen in de 
provincie Honan, tusschen de Hwang-ho en de Han-rivier. (°°) zE zE 3E f 
(**°) Laotsze droeg, naar de legenden verhalen, eveneens den familienaam Li. 
ed WE HA AKPERHINRKRE 
BE Et Pd Ee, Dit vereischt eenige toelichting. De hier bedoelde vorst kan, naar onze mee- — 
ning, niemand anders wezen dan de God van den Noordpool, het middelpunt des hemels waarom alles _ 
draait, en dat het Groote Evenwicht in het Heelal in stand houdt. De stille raderen of wielen stel- 
len waarschijnlijk de banen voor der hemellichamen, waarvan de pool de as, het midden is. De zoo 
vaste, onveranderlijke wetten des Heelals toe te passen op de menschelijke daden, en de staatsinstel- 
lingen en wetten in overeenstemming te brengen met den kringloop der Natuur: dit is altijd het stre- 
ven der oude Chineezen geweest, hetwelk nog zelfs heden ten dage in de staatsinrichting en de 
godsdienstige gewoonten en gebruiken van het volk doorblinkt. Khow Khijen Tsji wierp zich blijk- 
baar op als priester der Natuur, als profeet van de wetten van het Groote Evenwicht des Heelals 
als sterrewichelaar, want de hemellichten zijn het immers die dag en nacht regelen, zomer en winter 
brengen, en dus het menschelijk lot bepalen. De hoogste Natuurgod is gezeten in het middel- — 
punt des Hemels, in den pool; van daar dat Khow Khijen Tsji beweerde zijne zending van dáár ont- 
vangen te hebben. 
(°°) In A. D. 386 vestigde zich in het Noorden der provincie Sjansi een rijk van Hunschen 
oorsprong, dat bekend staat onder den naam van Topa of Toba Ha XR. Het breidde zich meer 
en meer over het Westen en Noorden van China uit, en onderwierp eens bijna de helft van het 
toenmalige grondgebied des rijks, doch in 535 ging het wederom te gronde. De naam der dynastie 
_—_ 
was Wej Ei ‚ De vorst, van wien boven in den tekst sprake is, heette Ming Juen Ti B JE 
if of Juen Mig Ti zE B af. 
bie AE: HE C°) JJ en WE zn ‚ Oude legenden verhalen, dat de fabel- 
achtige Keizer Foeh Hi EN Ee (28522737 vóór Chr.) eens een monster uit de Hwang-ho 
zag te voorschijn komen, half paard, half draak (HÈ 5 ) ) hetwelk een combinatie van figu- 
ren op den rug droeg, waarop later verschillende Chineesche philosofen hunne ontologische theo- 
