/ We 
Maximus is, en vertegenwoordiger op deze wereld van alles wat het hoogste is in het 
Heelal. Het volk vereert slechts de substituten van Moeder-Gea en richt zich niet tot 
deze godheid zelve, evenals het den Hemel niet als Natuur-godheid, maar wel als 
den Parelkeizer, een fabelachtig half-menschelijk wezen, aanbidt. Hemel en Aarde 
werden dus samengesmolten met legendarische of half-legendarische menschelijke wezens: 
deze met Ku Loeng, gene met Tsjang Tao Ling, die door Keizer Hwoei Tsoeng werd 
gedeïfieerd als Giók-Hóng, en als hoofd van de Taoistische sekte werd uitgeroepen 
($): in beide gevallen beging men dus denzelfden misslag en vergissing als de Christe- 
Ee 
nen, die ook den dienst van hunnen Verlosser, den Zonnegod, wetens of onwetens de- 
den samensmelten met dien van een menschelijk wezen, een profeet: nochtans zonder 
zijne vereering te kunnen ontdoen van vele kenmerkende eigenschappen van den 
zonnedienst, waarmede zij nog steeds tot op den huidigen dag is omkleed. 
Een eigenaardig gebruik, wellicht wit de hoogste oudheid afkomstig en ge- 
baseerd op het mysterieuse huwelijk tusschen Hemel en Aarde bij den aanvang van 
de lente, bestaat nog tot op dezen dag, ook in de meer noordelijke gedeelten der 
provincie Foehkjen (f). Men noodigt namelijk de schoonzoons van den huize uit om 
deel te nemen aan een maaltijd, opgedischt uit de eetwaren, welke den vorigen dag 
aan den Hemel zijn geofferd geworden. De invitatie geschiedt met een visitekaartje , 
een brief of mondeling, en gaat veelal gepaard met een uitnoodiging aan meerdere 
vrienden en bekenden. Vooral als de schoonzoon eerst kortelings, of althans in den 

















loop van het laatste jaar, is gehuwd en zijne vrouw nog geene kinderen heeft ge- 
baard, maakt men veel werk van het feest, en discht men veel meer op dan anders. 
Het behoeft bijna niet gezegd dat den schoonzoon, als gast, de eereplaats wordt 
ingeruimd (°). ; 
Onder de eetwaren, die op tafel worden opgedischt, zijn er eenige van zinne- 
beeldige beteekenis. Granaatappels, opengesneden zóódanig dat de gansche kern met 
de zaden bloot ligt, vertegenwoordigen het denkbeeld van vele kinderen, die men den 
schoonzoon toewenscht, want het Chineesche woord #sóe (°) beteekent zoowel vzaadpit” 
als vkind”. Men wil dus met die vrucht zooveel uitdrukken als : moge de nazaat talrijk 
wezen” (7). Chinaasappelen, in de volkstaal kaam VD: geheeten, dat is: „de boom 
() Du Halde, „Description de Empire de la Chine”, Deel I, bladz. 428. — Hiervóór, 9de 
van de eerste maand, $ 5. 
) Doolittle, „Social Life of the Chinese,” pag. 383. 
(5) De zijden van de tafel, waarin de planken eindigen, worden nooit een gast aangeboden: 
zulks zou zijn de onbeleefdheid ten toppunt drijven, maar de hoogste plaats is aan een der lange 
zijden van de planken, en wel zoo dicht mogelijk naar het altaar met de huisgoden, aan de linkerhand 
(de eerezij) van deze. De tweede plaats is daar vlak tegenover; de derde is naast den eerezetel, de 
vierde wederom tegenover de derde, en zoo verder. De tafel is dan ook altijd zóódanig geplaa 
dat een der zijden, waarin de planken eindigen, naar de afgodsbeelden is toegekeerd. 
) F (0) Wij lezen reeds in zhet Noordelijk-Historieboek” dk Ei ' dat K Ï 
Ngan Teh Ze fE van de Noordelijke Tshi- Jk dynastie (A. D. 576) de dochter van zeke- 
