oe Of Ten 

































der zoetheid EES vertegenwoordigen op de tafel het denkbeeld van de zoetheid des 
ens, die de schoonzoon eeuwig moge smaken: — bovendien stellen de hokjes met 
n, waarin de vrucht is afgedeeld, de verschillende huisgezinnen voor, waarin 
ie zich later moge splitsen, doch de kinderen zich steeds vastklampend aan het 
unt: den stamvader, evenals de pitten aan de as der vrucht. Het woord 
een andere naam voor chinaasappel' (zie bladz. 18), beduidt ook waaneenge- 
vastgeknoopt” evenals familieleden onderling, hoewel het in deze beteekenis 
schreven wordt. En het denkbeeld van volkomen geluk, dat in den oranjeappel 
1 ligt, is op de hier aangehaalde bladzijde reeds besproken. 
Bij armere families vindt men ook wel klompen oesters, zooals die rondom 
de steenbeddingen groeien, op de tafel, met ten OM dezelfde zinnebeel- 
gekenis. Zij willen zeggen: „mogen de zoons als deze oesters onafscheidelijk 
groeid blijven, zoowel aan elkander als rondom hunnen oorsprong.” In rijkere 
| zoekt men echter de oesters te vergeefs: want zij komen te Emoy in zulke 
ote massaas voor, en zijn bijgevolg zóó goedkoop, dat men ze te gering acht 
} ax ‚gasten voor te dienen. En eindelijk komt nog op tafel suikerriet, dat, daar 
Den knoop tot knoop toeneemt in suikergehalte en dus in zoetheid, zeggen wil: 
Khel geluk van het huisgezin toenemen bij elke vermeerdering der leden !” 
_ Het gewone tijdperk tot het sluiten van huwelijken in China strekt zich uit 
de tiende tot in de derde maand, dat wil zeggen, over den winter en de lente. 
in den zomer worden er wel gesloten, doch verreweg komen de meeste huwe- 
voor in de lente, evenals bij ons, en hoogst zeldzaam, men kan veilig zeggen 
goed als nooit, in den herfst. 
E Dit is, omdat „de herfst het Jen is van de rijpheid’ Ka De Natuur 
5 lente is het tijdperk van ED leven, en ontstaan. Zij is het „die 
sl van Hemel en Aarde opent, het hoofdbeginsel is van alles wat onderhoudt 
t en die het aanzijn geeft aan de gedaanten ('°) der Natuur” (!4): — zij is het 
n tijdstip dus om huwelijken te sluiten in navolging van dat mysterieuse 
; tusschen Hemel en Aarde, dat in het voorjaar geboorte geeft aan alles wat 
tijdperk is om gehoor te geven aan de roepstem der Natuur: „groeit en ver- 
uit het staatje Tsjao ER tot zich nam als bijzit, en dat later, toen de Keizer aan 
altijd in het huis van zijne schoonouders deelnam, de moeder van zijn bijzit twee gra= 
voor hem plaatste, terwijl haar echtgenoot sprak: „In de hokjes van den granaatap= 
le pitten: nu de Keizer pas kortelings is gehuwd, wenscht zijne schoonmoeder hem vele kin- 
n kindskinderen.” De Keizer was grootelijks verblijd. 
Bt 3E C) En FK ES EE C°) Waarschijelijk de vier gedaanten van de 
de vier jaargetijden; zie 9den van de eerste maand, noot 72. ('*) Khanghi, „Keizerlijk 
