HET INHALEN VAN DE LENTE _ 





Het inhalen van de lente. Deze plechtigheid bestond in China in de oudste tijden. Het 
Boek der Ceremoniën, Zi-ki. Het lenterund , onze paaschos. Inhaling van de lente bij de 
Joden. 
- 
Op den dag die de periode vopeniag der lente” (1) voorafgaat , heeft een eigen- 
aardige plechtigheid plaats, die ook in westersche landen, alhoewel iets later in het 
jaar, werd gevierd en er hier en daar nog in zwang is. Wij bedoelen „het inhalen 
of ontvangen van de lente”, ngid”%-tsjhoen (?). 
Deze plechtigheid valt niet op een vasten datum van het Chineesche burgerlijk 
jaar. De periode vbegin der lente’ wordt, zooals men zich door het inzien van de 
reeds gegeven lijst der vier-en-twintig zonnetermen (%) kan overtuigen, bepaald door 
het tijdstip waarop de zon zich 15° in Aquarius bevindt, en valt dus op 5 Februz 
En daar de burgerlijke Nieuwjaarsdag afwisselt tusschen 21 Januari en 19 Februe 
(verg. bladz. 1), zoo is het duidelijk dat de dag van vde opening der lente” vallen 
moet tusschen den 16den van de twaalfde en den 15den van de eerste maand van 
het burgerlijke jaar. De plechtigheid kan dus plaats hebben zoowel op het einde van 
den winter als in den aanvang van de eerste lentemaand. 
Iedereen kent de schoone bladzijde uit Bulwer's /Harold”, waarin hij beschrijft 
hoe de oude Saksers, jongelingen en meisjes, op den eersten dag van Mei naar buiten 
stroomden, in de vrije Natuur zich met groen en bloemen tooiden en met hunne 
versierde runderen in optocht de stad weder binnentrokken : 
„Thus they brought the summer home.” 
Dikwijls in de goede oude dagen vóór de vrome Eduard de Belijder den schep 
ter zwaaide, had aldus zelfs vorst en edelman de Mei feestelijk ingehaald; doch dit 
gebruik had een te sterken geur van heidendom en verdroot derhalve den Koning :— 
desniettemin waren de zangen even vroolijk en de meitakken even groen als hadde: 
vorst en graaf zich in den stoet bewogen (*). — Nu dan, een dergelijke plechtige ins 
haling van het schoone jaargetijde vindt men in China terug. Sinds de overoudste 
tijden heeft zij daar bestaan en is er door Keizer en Magistraat gevierd geworden als 
een onafscheidelijk onderdeel van hunne ambtsbezigheden : — ja, men beschouwde kaar 
® 5 Februari: zie den van de eerste maand, noot 25. (*) B En 
(©) Eerste maand 9de dag, noot 25. 
(*) “Harold, the last of the Saxon Kings,” Book I, chapt. 1. 
