zel esn 
op de schouders. Hij heet fsjhoen-góe (12) of vlenterund”, en is het zinnebeeld van 
den landbouw, die wederom met de nieuwe lente aan zal vangen, alsmede van de kleuren, 
waarin de pas ontluikende Natuur zich weldra tooien zal. In het veld gekomen, trekt 
de stoet naar het altaar van de goden van het land en van het graan (*®), of naar 
dat van den patroon van den landbouw (!%): — de Manderijnen buigen er zich ter 
aarde, branden wierook en keeren, nadat de lentebuffel is verbrand of stukgeslagen, 
naar hunne respectieve Jamun’s terug. Aldaar verwisselen zij van kleedij en steken 
zich in hunne voorjaarskleederen: óók al in navolging van de Natuur, die volmaakt 
hetzelfde doet. 
Wij gelooven niet dat de paaschos, die, met groen en bloemen opgetooid in 
vele steden van ons vaderland door de straten wordt geleid en vervolgens geslacht, in 
eenig opzicht met het lenterund van de Chineezen iets gemeen heeft. Hij is waar- 
schijnlijk het symbool van het sterrenbeeld den Stier, hetwelk nu ongeveer 4000 jaren 
geleden op het kruispunt stond van evenaar en zonsweg en waarin dus toen de zon 
op het tijdstip van dag- en nachtevening haar overwinning op den Geest der Duister- 
‘nis hehaalde. De Zonnegod, dat sterrenbeeld intredende, maakte het onzichtbaar en 
vernietigde dus als het ware den Stier geheel en al: — vandaar dat Mithra, de Zon- 
negod der Perzen, werd afgebeeld zittende op een stier, dien hij een zwaard in den hals 
houdt gedrukt. Als zinnebeeld waarschijnlijk van deze overwinning van den God des 
Lichts slachten wij nog onzen paaschos. 
C*) EN ZE. (5) Zie den van de tweede maand, $ 1. 
bel ib pd Sjun Noeng, letterlijk „de goddelijke landbouwer”, is de tweede fabelachtige 
Keizer, van wien de Chineesche geschiedenis gewaagt. Hij was de opvolger van Foeh Hi, over 
wien in noot 72 van onze verhandeling over den 9den van de eerste maand reeds terloops iS 
gesproken, Volgens de Geschied-annalen Ei ab van Sze Ma Tshijen Fl] WK 5 | 
den Herodotus van China, (hoofdst. — En vIN sE) was hij geboren uit de prinses 
Nu Ting DE ZK „ die gezegd wordt een dochter te zijn van Nu Kwa Á Hi „ de zus- 
ter van Foeh: Hi, welke, volgens sommige schrijvers, haar broeder nog een tijdlang opvolgde in de 
regeering. Sjun Noeng werd door zijn moeder gebaard onder den invloed van een bovennatnurlijken 
draak. Hij had een menschelijk lichaam, maar den kop van een koe, en daar hij bij de rivier Kiang 
ES (een zijtak van de Hwang-ho in de provincie Sjensi) opgroeide, nam hij dezen naam aan 
als ramilienaam. Hij regeerde door den invloed van „het element vuur”, en ontving derhalve den naam 
van „den vlammenden Keizer”: IM a ‚ Hij vervaardigde ploegscharen en ploegstelen uit 
hout en wees het volk op het nut van den ploeg, en daar hij dus de eerste was die het volk den 
landbouw leerde, betitelde men hem met den naam van Sjun Noeng, „den bovennatuurlijken land- 
bouwer.” Ook stelde hij de offerande aan de Aarde in, ontdekte de genezende kracht der planten 
en vervaardigde de vijfsnarige luit. Verder richtte hij markten op tot het drijven van ruilhandel 
en breidde de acht symbolen uit tot vier en zestig (verg. 9den van de eerste maand, noot 72). Na 
een regeering van 120 jaren stierf hij. Een der bijnamen van Sjun Noeng is Zl Wi Fe Ji 
„de man van den berg Lijeh”, die gezegd wordt zijn woonplaats geweest te zijn. 
(Zie verder o. a. de „Chinese Repository,” XI, bl. 322 en volg.) 

