



















me 18 
een grooter aantal bijzonderheden omtrent onzen held dan dit. De stijl is can 
maar fraai en boeiend, en wordt door de Chineszen als, bijna onovertrefielijk geprezen, 
en alleen hierom reeds zou het werk lezenswaard zijn voor elkeen: ook voor Europeanen, 
die eenigzins met Chineesche letterkunde zijn bekend. 
Zedenbederf en politiek verval begonnen in de laatste helft der tweede eeuw 
aan het bestaan van de roemrijke Han-dynastie te knagen; ontevredenheid stak aan alle 
kanten het hoofd omhoog en oproer en burgeroorlogen deden den troon der wettige 
Keizers wankelen. Een tijdperk van worsteling tusschén het gevestigd gezag en meer- 
dere pretendenten naar de kroon brak aan, en schiep een vruchtbare bron voor roman- 
tische en dramatische verhalen van allerlei kleur en slag, zooals de groote worsteltijd- 
perken in onze geschiedenis óók steeds hebben gedaan. Het was een zekere Lo Kwan 
Tsjoeng (*), naar men zegt een schrijver uit de Juen-dynastie (°), die dat tijdperk 
beschreef in zijn meesterwerk waarvan wij zoo even spraken, en die zich door hetzelve 
grooten letterkundigen roem en een onsterfelijken naam heeft weten te verwerven. Het 
boek bevat 120 hoofdstukken, waarvan er 44 door Théodore Pavie vertaald zijn in 
het Fransch, doch van het overblijvende gedeelte is nog nooit eene overzetting in eenige 
Europeesche taal verschenen (°). 
Keizer Ling Ti (°”) nam in het jaar 168 de teugels van het bewind in handen. 
Politiek verval en zedenbederf omringden zijnen troon; hij hiet de meest gewichtig 
zaken van regeering aan zijne eunuchen over en de ontevredenheid nam hand over 
hand toe onder het volk en alle goedgezinde hovelingen. Benden oproerlingen liepen 
van alle kanten het land af en vereenigden zich tot een machtig leger onder een ze- 
keren Tsjang Kioh (£), die openlijk de vaan des oproers tegen den Keizer opstak. 
Onder voorwendsel dat hem door een bovennatuurlijk wezen een tooverboek was ter 
hand gesteld waarmede hij de algemeene vrede en tevredenheid zou kunnen herstellen, 
gelukte het hem en zijne beide broeders niet alleen duizenden en duizenden volgelin- 
gen om zich heen te trekken en het volk een onbepaald vertrouwen in zijne bovenna- 
tuurlijke toovermiddelen in te boezemen, maar ook om, door zijn legermacht onder 
zes en dertig bevelvoerders te verdeelen, al de noordelijke provinciën des rijks in vol- 
slagen opstand te brengen. Zijne aanhangers wonden zich een gelen doek om het hoofd 
en voerden gele banieren, en maakten zich in massa gereed om de grenslanden 
het nog niet in opstand gebrachte deel des rijks aan te tasten. 
De prefect van Jioe-Tsjow (°), een stad in de provincie Tsjihli, deed nú aller- 
wege een beroep op het volk aanplakken, ten einde het nog aan het wettig gezag 
getrouw gebleven gedeelte des lands tegen de oproerlingen in het harnaste jagen. Het 
he 
o sé BR FM © 7E 1206-1368. (5) Zie verder omtrent de Geschiedenis de 
drie Rijken: „Notes & Queries on China and Japan”, vol. I bladz. 102, en Wylie „Notes on Chinese 
Literature” blads. 161 ) B A OB B Oo 3 WM. 
