


En et 
den mishandelde de prefectorale ambtszegels om den hals en stuurde hem naar den 
Keizer terug, daarmede te kennen gevende dat hij niet langer als regeeringspersoon 
verkoos te worden aangemerkt. 
De gezant diende terstond een aanklacht in bij den hoofdmagistraat van het — 
departement, en de goeverneur der provincie zond lieden af om het drietal gevangen 
te nemen, doch zij ontsnapten naar Tai-Tsjow (2%) in het Noorden der provincie | 
Sjansi. Daar werden zij door Lioe Pi's bloedverwant, een zekeren Lioe Khwej (*%), — 
opgenomen en verborgen. Middelerwijl brak op nieuw het oproer uit, en wel, behalve — 
in het Zuiden des Rijks, ook in het verre Noorden, in Ju-Jang (%°) in de provincie 
Tsjibli. Een zekere Lioe Ju (3!) werd aangewezen om die landstreek ten onder te — 
brengen, en dit gaf ons drietal de gelegenheid wederom in de gunst des Keizers te 
worden hersteld. Lioe Khwej schreef namelijk aan Lioe Ju een brief ter aanbeveling 
van zijne beschermeïingen, en de veldheer, blijde zulke roemruchtige krijgslieden in 
zijn dienst te kunnen verbinden, gaf aan Lioe Pi een hoogen rang in het leger en 
maakte hem zelfs bevelhebber der troepen die afgezonden werden om het nest der 
oproerlingen uit te roeien. Verscheidene dagen lang werd hevig gestreden, doch op — 
zekeren dag werd een der hoofdaanvoerders der opstandelingen, Tsjang Sjoen (%2), | 
om zijne dwingelandij en onrechtvaardigheid door zijne eigene soldaten gedood: — 
zijn hoofd werd uitgeleverd en het leger liep tot Lioe Pi over. Zijn broeder Tsjang 
Ku (?%), die met hem de opstandelingen aanvoerde en zich zelfs tot tegenkeizer had | 
doen uitroepen, verwurgde zich uit wanhoop toen hij zag dat zijn volk verliep. De 
nieuwe heldenfeiten van de drie eedgenooten kwamen den Keizer ter oore. Hij gaf 
hun volledige amnestie voor hun vergrijp jegens den afgezant en droeg zelfs aan 
Lioe Pi het prefectoraat op van het district Phing-Juen (%*), in het Noorden der 
provincie Sjantoeng. | 
Intusschen namen de intrigues aan het hof meer en meer toe, vooral toen de 
Keizer ziek werd en de kwestie van de erfopvolging ter sprake kwam. Gaarne wilde | 
de Keizer zijn zoon Hijeh (%%) op raad van de Keizerin-moeder, die het kind had | 
grootgebracht, als zijn opvolger erkennen, doch daardoor vreesde hij het ongenoegen 
op te wekken van zijn generalissimus Ho Tsin (6), bij wiens zuster, als tweede ge- 
malin, hij eveneens een zoon, Pijen (37), had verwekt. Om zich nu voor alle tegen- 
werking van dien kant te vrijwaren trachtte de Keizer op aanstoken van zijne eunuchen 
Ho Tsin te doen ombrengen, doch deze werd tijdig gewaarschuwd en ontkwam 
daardoor den dood. Inmiddels stierf de Keizer (A. D. 190), en Ho Tsin dorstte naar 
wraak. Door zijn grooten invloed en gesteund door den reeds hierboven (bij noot 
24) genoemden Tshao Tshao en een zekeren Juen Sjao (3%), wist hij te bewerken eerstens 
dat zijn zusters zoon Pijen tot Keizer werd uitgeroepen; verder dat de grootmoeder 




en ARM en B Keo Wel Re WR bl 
ok Beo PRO m&m HM. 
