enen 




















doen bijten en een vierden zwaar gewond uit het strijdperk gejaagd, toen Tshao 
Tshao op het denkbeeld kwam te trachten dien gevaarlijken tegenstander te vangen, 
en aldus Toeng Tsjoh gemakkelijker ten onder te brengen. Onze drie eedgenooten 
boden zich aan tot de uitvoering van dat plan. Zoodra Lu Poe wederom te voorschijn 
kwam en een der aanvoerders van zijn tegenpartij op de vlucht joeg, reed Tsjang Fej 
op hem toe en hield hem staande, doch de strijd bleef onbeslist en beide kampioenen 
bleken aan elkander gewaagd: — daar schoten plotseling Kwan Ju en Lioe Pi toe, maar 
zelfs met hun drieën konden zij hunnen onverwinlijken tegenstander niet gevangen 
nemen, en het gelukte hun slechts hem op de vlucht te jagen. Middelerwijl vielen 
ook de beide legers op elkander in en een paniek beving de troepen van Lu Poe:— 
zij werden uit hunne versterkingen gejaagd en trokken zich binnen de hoofdstad Loh- 
Jang (*°) terug. 
Terwijl de tegenstanders van Toeng Tsjoh zich aldus met goed gevolg staande 
hielden, beging deze tiran een daad van geweld, zooals de geschiedenis slechts bij uit= 
zondering vermeldt. In zijn hoofdstad luoh-Jang, die naar men zegt meer dan een 
millioen inwoners telde, achtte hij zich namelijk niet meer veilig, en hij heraamde 
het plan die te verleggen naar Tsjhang-Ngan (*7), in de tegenwoordige provincie 
Sjensi. Met geweld dwong hij de bevolking te verhuizen. De soldaten hielden vree- 
selijk huis en begingen schandelijke daden van geweld tegenover de vrouwen en meisjes; 
zij plunderden en verbrandden de oude stad met al hare tempels en paleizen op bevel 
van den geweldenaar, en onnoemelijk is het aantal menschen, dat bij die gelegenheid 
om het leven kwam. Verder nog liet Toeng Tsjoh door Lu Poe de graven van de 
Keizers en grooten openbreken, en bekwam daardoor een rijken buit in goud, kost- 
baarheden en diamanten. Het behoeft wel niet gezegd te worden, dat hij den jongen 
Keizer en het gansche hof met zich medevoerde naar Tsjhang-Ngan. 
De eedgenooten vestigden zich nu op de puinhoopen der oude hoofdstad, doch 
het duurde niet lang of er ontstond verdeeldheid onder hen, voornamelijk door het 
eigendunkelijk gedrag van Juen Sjao. Het gevolg hiervan was niet alleen dat Tsh 
Tshao zich van hen afscheidde, maar ook dat Lioe Pi met zijne beide eedgenooten 
het leger verliet en naar het district Phing-Juen terugkeerde. Ons drietal onder- 
scheidde zich kort daarop nogmaals door moed en dapperheid, toen zij in het lege 
van een tegenstander van Juen Sjao dezen een gevoeligen nederlaag toebrachten en 
hem daardoor dwongen zich ten einde raad, aan Toeng Tsjoh te onderwerpen. 
Inmiddels ging deze tiran voort zich in zijne nieuwe hoofdstad te baden in wreed. 
heid en weelde, doch zulks duurde slechts tot het jaar 192, toen hij door Lu Poe wer 
vermoord. Zijn lijk werd openlijk ten toon gehangen en door het volk mishandeld en 
vertrapt; zijne bezittingen werden verbeurd verklaard en al zijne familieleden zonde 
Cs & DE „ Deze oude hoofdstad der Han-Keizers lag op ongeveer 34°43’ breed! 
en 110°08’ lengte, in de tegenwoordige provincie Honan. (*”) = Ze, 
