















—_ 88 
Nu was Kwan Ju ’s plan tot ontvluchting onherroepelijk vastgesteld, en het 
gelukte hem dan ook op zekeren dag met de vrouwen van Lioe Pi en een twintigtal — 
volgelingen uit de vesting te ontkomen. Het zou voor Tshao Tshao volstrekt niet 
moeielijk geweest zijn den vluchteling, wiens aftocht door de beide vrouwen zeer 
belemmerd werd, te achterhalen, doch hij liet hen ontsnappen en toonde zich alzoo 
wederom de loyale krijger, dien hij zoo dikwijls in zijn gedrag jegens Kwan Ju 
had bewezen te zijn. En thans begon voor onzen held een tocht vol van moeielijk- 
heden en gevaren, daar hij zich een weg moest banen dwars door het vijandelijk land ; 
doch zijn heldenmoed kwam alles gelukkig te boven en telkens toonde hij zich de 
krijger van onvergelijkelijke dapperheid. Wij zullen hem met een enkel woord volgen - 
op dien tocht. | 
Op zekeren dag bereikte hij de grenzen van de landstreek Loh-Jang (%), waar 
hij een bergpas moest doortrekken, die door een veldheer van Tshao Tshao met vijf hon- 
derd soldaten was bezet. Daar hij geen pas kon vertoonen en geen verlof brief van 
Tshao Tshao bij zich had, wilde men hem geen doortocht verleenen, doch Kwan Ju 
forceerde den post en hakte den bevelhebber eigenhandig van zijn paard. Groater 
gevaar nog bedreigde hem bij de stad Loh-Jang zelve. De prefect Han Foeh (%6) van. 
deze plaats durfde den gevreesden krijgsman niet openlijk den doortocht betwisten, 
maar legde hem een valstrik. Hij posteerde zijne soldaten in twee gelederen aan de 
poort en zond een zijner onderbevelhebbers uit als om Kwan Ju gevangen te nemen, 
doch vooraf gaf hij hem onderhandsch bevel om in het midden van den tweestrijd bin= 
nen de poort te vluchten en alzoo Kwan Ju, die hem stellig zou vervolgen, in den 
val te lokken. De strijd begon, en de onderbevelhebber liet zich, zooals afgesproken 
was, op de vlucht slaan, doch hij had niet gerekend op de snelheid van Kwan Ju’s 
paard. Binnen een oogwenk was hij ingehaald en in twee gehakt, maar de dappere 
held was reeds binnen het bereik van een pijl uit den boog van den prefect en ont- 
ving een wonde in den arm. Woedend keerde hij zich om, achterhaalde den vluch- 
tenden aanvaller en sloeg hem het hoofd tegelijk met den schouder van het lichaam. 
Hij forceerde nu met behulp van zijne volgelingen dezen tweeden doortocht em 
bereikte den derden pas, alwaar een nieuwe valstrik hem dreigde, niet minder gevaarlijk 
dan de vorige. 
De bevelvoerder Pijen Hi (€), van zijne aankomst onderricht, verborg aa 8 
vooraf een paar honderd man, tot aan de tanden gewapend, in een klooster, gir 
met geveinsde vriendelijkheid Kwan Ju tegemoet en noodigde hem uit in het gebou 
zijn intrek te nemen. Onze held nam dit aanbod aan, maar toen Pijen Hi plotseling 
zijne soldaten bijeenriep om Kwan Ju te vermoorden, verdedigde deze zich met zul ° 
goed gevolg, dat hij bijna al zijne aanvallers in het zand deed bijten. Pijen di 
zelve drong met zijn zwaren strijdhamer op hem aan, doch Kwan Ju wendde den 
verpletterenden slag af met zijn zwaard en hakte zijn aanvaller op hetzelfde oogenbli 
oo Bok nRokE. 
