

























twee stukken. Het gelukte hem op deze wijze ook aan dezen valstrik te 
nf De bevelhebber van den post Jing-Jang (£8), een zekere Wang Tsjih (6°), was 
bloedverwant van Han Foeh, den gesneuvelden prefect van Loh-Jang, dat door 
% _Ju zoo dapper was geforceerd. Hij dorstte natuurlijk naar wraak, ontving den 
esden krijger en de beide vrouwen met geveinsde voorkomendheid en bood hun 
erblijf aan voor den nacht. Gretig werd dit door onzen held, die door de zware 
moeienissen van de laatste dagen uitgeput was, aangenomen, doch zoodra zijn 
meende dat zijne slachtoffers in diepe rust verzonken lagen zond hij een af- 
g soldaten af om het huis te omsingelen, den brand er in te steken en allen 
werd in de vlammen te doen omkomen. Die wreedaardige aanslag mislukte echter, 
ant Kwan Ju was reeds gewaarschuwd en uit de stad gevlucht. Wang Tsjih 
di 
L , 
ervolgde hem, maar boette zijn verraderlijken aanslag met het leven, want nau- 
lijks was hij binnen het bereik van het zwaard van den krijgsman, of hij werd op 
Ee lpaard door midden gehakt. Eindelijk bleef er nog een laatste gevaarvolle door- 
ch over alvorens onze held de Hwang-ho, de grens van het door Juen Sjao bezette 
gebied, kon overtrekken. De bevelhebber van den post, Tshin Ki (7) 
a, wilde hem beletten over de rivier te trekken, doch zijne vermetelheid 
hem het hoofd, daar Kwan Ju hem dat eigenhandig van den romp sloeg. 
ze held stak nu den stroom over en bevond zich weldra met de beide vrouwen 
be vriend grondgebied. 
__ Het duurde ook niet lang of hij bereikte de stad Koe-Tsjhing (°*), waar zijn 
dgenoot Tsjang Fej het bevel voerde. Groot was echter zijn schrik toen hij bevond 
ib deze halsstarrig weigerde hem wederom als bondgenoot te erkennen, en in de 
te meening verkeerde dat hij feitelijk naar de zijde van Tshao Tshao was over- 
np en willens en wetens de veldheeren van Juen Sjao, die met de eedgenooten 
riend, verslagen had. Overtuiging baatte niet, en nog meer werd Tsjang Fej 
kwaad vermoeden gesterkt toen hij plotseling in de verte een legerafdeeling 
vijand zag aankomen, die een strooptocht in de grenslanden in den zin had. 
a um Tsjang Fej van zijn goede trouw te doen blijken reed Kwan Ju op de bende 
Be: in een oogwenk rolde het hoofd van den aanvoerder in het zand. 
_ Hierop trok onze held naar Lioe Pi, die de landstreek van Sjansi ten Noorden 
} de Hwang-ho was binnengerukt. Weldra zagen de beide eedgenooten elkander 
ug, trokken naar Koe-Tsjhing, hereenigden zich met Tsjang Fej en vierden 
van Ju ’s verlossing met een plechtig dankoffer aan Hemel en Aarde. 
_De oorlog brandde hierna op nieuw tusschen de verschillende veldheeren uit, 
vooral woedde hij hevig tusschen Tshao Tshao en Juen Sjao, doch het eindsucces 
eef aan Tshao Tshao, daar zijn tegenstander stierf zonder dat hij zich een positie 
an eenig Brjmend aanbelang had weten te verwerven. Zijne zonen hielden echter nog 
OORWBOEHOEBKOE 
