EUR en 

























lijken vijand van zijn vriend te laten ontsnappen? Doch zijne zucht tot erkentelijk 
heid en ingeboren grootmoedigheid tegenover een overwonnen vijand behielden dec over- 
hand. De schandelijke wijze waarop deze hem tot ontrouw had willen verleiden jegens 
de beide vrouwen van Lioe Pi en aldus jegens dien eedgenoot zelven, vergat hij, en 
evenmin woog bij hem zwaar dat Tshao Tshao oorzaak was geweest dat hij twee veld- 
heeren van den bondgenoot zijns eedbroeders had verslagen : — in het kort, hoeveel 
zelfbeheersching het hem ook kostte, hij liet zijne troepen omkeeren en Tshao Tshao 
zijnen weg vervolgen. In het leger van Lioe Pi teruggekeerd wilde Khoeng Ming 
hem deswege als overtreder van zijn krijgsmansplicht doen dooden, doch Jäoe Pi 
kwam tusschen beiden en redde hem. 
De veldtochten tusschen de verschillende legerhoofden en mededingers naar de 
oppermacht bleven elkander in een eindelooze reeks opvolgen, doch wij moeten volstaan 
met de hoofdpunten aan te geven, en dan nog slechts in zóóverre als Kwan Ju daarin 
betrokken is of op den voorgrond treedt. Op zekeren dag werd hij door Lioe Pi 
afgezonden tegen den prefect van Tsjhang-Sja (””), den wreedaard Han Huen (7%). 
Overtuigd dat zijue persoonlijke dapperheid het gemis aan troepenmacht zou vergoeden , 
deed men hem slechts door ongeveer vijfhonderd soldaten vergezellen, en inderdaad , 
Kwan Ju stelde de verwachtingen niet te leur. Hij begon met een onderbevelhebber 
van Han Huen in een tweegevecht neder te vellen van zijn paard; vervolgens sloeg 
hij met zijn handjevol troepen alle uitvallen terug, en het einde was dat de stad 
werd ingenomen en Han Huen in den strijd om het leven kwam. 
Meer en meer verloor Tshao Tshao grond, en na vreeselijk strijden en worstelen 
gelukte het aan lioe Pi al de districten van de landstreek Sjoeh (7%) op het gebied 
van de tegenwoordige provincie Szetsjhwen, aan zich te onderwerpen. Hier stichtte hij 
een rijk dat met het vorstendom Woe (?%°), hetwelk Soen Khuen zich in de tegen- 
woordige provincie Tsjeh-kiang vormde, en dat van Tshao Tshao, hetwelk in de 
geschiedenis bekend is onder den naam van Wej (£ 1, den schakel uitmaakt tusschen 
de Han en de latere Tsin (%°) dynastie en met den naam van Sjoeh (°°) wordt aangeduid. 
Inmiddels werd er aan het hof door den Keizer en zijne gemalin Foeh How (°°) een 
samenzwering tegen het leven van Tshao Tshao op touw gezet. De Keizerin zond 
desbetreffende een schrijven aan eenigen harer familieleden, doch het geheim werd 
verraden en de boodschapper met den brief onderschept. Tshao Tshao vond hierin 
aanleiding de Keizerin terstond te doen gevangen nemen: — zij werd op zijn bevel uit 
hare schuilplaats te voorschijn gehaald, blootsvoets bij de haren naar buiten gesleept 
en voor zijn aangezicht door zijne dienaren doodgeslagen. Hare twee zoons liet de 
geweldenaar eveneens ombrengen, zoo ook den overbrenger van den brief, die m 
meer dan tweehonderd familieleden van de Keizerin openlijk op de markt werd ont- 
(”) Bd A) p in het Noordoosten van Hoekwang. 
ORO ROR OHROSE ON KR ja. 
