Za 
van den Oorlogsgod niet alleen bij alle krijgslieden vindt, maar ook bij de meeste _ 
winkeliers en handelaren aantreft. Men stelt hem voor als een tamelijk bejaard man 
met een onverschrokken doch goedgunstig uiterlijk, kalm neergezeten in een zetel met 
een boek in de hand. Dit boek is een kroniek van het staatje Loe (103), 
waar Confucius geboren werd, en omvat de zoogenaamde 7sjhoen-tshioe (194) of „Lente 
en Herfst (annalen)” Men zegt dat Kwan Ju het zoowel van het begin tot het 
eind als van het eind tot het begin uit het hoofd kon opzeggen, en dat dit de reden 
is waarom hij werd opgenomen onder de vijf Goden der Literatuur, die men in onze 
verhandeling over den 3den van de tweede maand behandeld vinden zal. Men houde 
in het oog dat de Tsjhoen tshioe tot de vijf kanonieke werken (195) der Chineezen 
behoort; dat het boek daarom door elk geletterde, die zich door de staatsexamens 
heen den weg tot groote regeeringsposten banen wil, behoort te worden ingestudeerd, 
en dat derhalve Kwan Ju vóór alles de groote beschermheer is van de beoefenaars 
van dat werk. {n zijne hoedanigheid van patroon der letterkunde doet men | 
echter misschien beter hem meer speciaal te beschouwen als God van de krijgshiteratuur. 
Zijn afbeeldsel vindt men òf geschilderd aan den wand hangen òf als beeld in 
het huistabernakel of ergens anders opgesteld. Twee wachters of schildknapen zijn bijna 
altijd in zijne nabijheid. Zij zijn Kwan Phing, zijn zoon die hem tot in den dood 
ter zijde stond en tegelijk met hem werd onthoofd, en een zekere Tsjow Tshang (*%6), 
mede een van zijn trouwste aanhangers. Deze was in de stad Meh-Tsjhing als be- 
velhebber achtergebleven toen Kwan Ju den uitval deed die hem de vrijheid en het 
leven kostte, en hij sneed zich zelven den hals af, toen de soldaten van Woe onder 
de muren van de stad de hoofden van vader en zoon omhoog staken en van de be- 
legerden de overgave eischten. Hij is meestal afgebeeld in staande houding achter den _ 
Oorlogsgod, met een hellebaard of uitgetrokken zwaard in de hand. De literatoren ma- 
ken op de scherpte van zijn wapen een woordspeling en zeggen: Khaàn póen tik 
li (19°): pdoor het kijken in het boek (namelijk de Zsjhoen tshioe, die Kwan Ju leest) 
verkrijgt men scherpte en vernuft” Doch denzelfden volzin passen ook de kooplieden 
toe op hun beroep, want hij beteekent evenzeer: „door het kapitaal na te gaan ver- 
omsluit zooveel als het begrip van shet mijn en dijn’ en van „geef een iegelijk wat hem toekomt”;— 
verder dat van eerlijkheid, rechtvaardigheid, gehechtheid aan een goede zaak, vaderlandsliefde, trouw _ 
enz. enz. (*°°) Bladz. 54, noot 103 (**) À FK. 
(:°*) Die vijf kanonieke of klassieke werken (izg) zijn: 
ì. de Jih-king Pz) GK: — zie Yden van de eerste maand, noot 72. k 
Rs Sji-king Ee Ì tn 10den #« ww x 1 n 19. 
3. # Sjoe-king E | *— a _Isten # # a W_ „ 9. 
*t 
5 
. n Li-ki 1 ab: — „ het hoofdst. zinhalen van de lente”, noot 6. 
. «_Tsjhoen-tshioe, zie vorige noot. 
Zie verder index. 
em AAE Af A 

