— 104 — 















van schildpadden en van meel zijn gemaakt. Zij zijn meestal glad en dragen de 
teekeningen van het schild en het letterteeken „lang leven (?2%)” in vermicelli op den 
rug. Ook vertoonen zij soms de pooten en den kop van een schildpad en zijn dikwijls 
geheel en al zonder karakters of figuren. Elkeen die maar wil neemt een of meer 
van die koeken met zich naar huis, doch verbindt zich het jaar daarna er zóóveel terug 
te brengen als de afgod in den tempel zal beslissen. Men begint met er twee terug 
te beloven voor het volgend jaar en werpt de wichelblokken; doch vallen deze on- 
gunstig dan belooft men er drie en zoo langer hoe meer, totdat de blokken een goed- 
keurend antwoord geven (°). De tempelbewaarder schrijft dan den naam van den 
betrokken persoon en de verbindtenis op in een register, en de koeken worden mede 
naar huis genomen en gegeten ter verkrijging van dien vrede en dat geluk in het 
gezin, welke in den tempel onder het oog van den afgod heerschen. De overschiete 
de koeken (en altijd worden er meer ingebracht dan weggehaald, zooals zich berekenen 
laat) worden nog ten overvloede door den tempelbewaarder verkocht of opgegeten. 
Dat brengen en halen van schildpadden duurt een vijftal dagen, en eindigt dus on- 
geveer op den 20sten. E 
Lantaren- en kaarsverlichting. Het uitstallen en verkoopen van papieren lan " 
rens vangt gewoonlijk reeds aan in de laatste week van het jaar, doch de eerste 
exemplaren, die verschijnen, zijn meestal van minder gehalte en slechts bestemd tot speel- 
goed voor kinderen. Paarden, kippen, visschen, geïten, honden: in het kort, bijna all 
soorten van dieren worden, inwendig verlicht, door het jonge volkje rondgedragen op 
een stok of voortbewogen op wielen (2%). Men ziet platte, ronde, bolle, langwer= 
pige en vierkante lantarens van allerlei slag en kleur, en zulk een vreemdsoortigen 
vorm kan men niet uitdenken dien men in die dagen niet te zien krijgt. Hoe meet 
de groote dag nadert hoe schooner lantarens te voorschijn komen, totdat eindelijk 
—op den 1öden de verkoop zijn culminatiepunt bereikt en het feest uitloopt op ee 
wezenlijken wedstrijd wie de mooiste voor zijn deur zal hangen. Kooplieden loopen en 
mede rond in de straten, en nauwelijks is de zon onder of alle lantarens worden ont 
stoken en duizenden en duizenden wandelaars naar buiten gelokt. Te midden van d 
veelkleurige doeken, die ter eere van den Hemel over de straten zijn gespannen (* ) 
maken al die bonte, veelvormige lantarens voor de huizen een betooverend effect 
Vele woningen zijn ook inwendig fraai versierd en schitterend verlicht, en alles eze 
men genomen wordt een geheel gevormd, dat niemand licht vergeten zal die eens he 
feest heeft bijgewoond. De Lantarendag is inderdaad een der schoonste feesten van he 
geheele jaar. Het meest van al trekken de zoogenaamde #sáo-beé-ting (%°%), of „lanta 
Er 
€) Be (€°) Zie over het wichelen: bladz. 42, noot 59. é 
(:°) Het verdient opmerking, dat ook in België de kinderen van af Kerstmis tot Driekonit 
gen kleine papieren lantarens, in den vorm van een zon of ster en met een kaarsje erin, door d 
straten dragen. Dient dit wellicht óók tot viering en herdenking van de geboorte van het zonlicht 
dat wederom begint te herleven en te groeien op 25 December, zoodra het solstitium voorbij is? 
(2) De poet kijèn-thijen, zie bladz. 50 (°°) # B JE. 
